Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zieken minder drukken. Zeer practisch zijn de windkussens, welker hol middelstuk als'onderstuk dienst, doet (Fig. 759). Ter urineloozing voor mannelijke zieken dient de zoogenaamde waterfleseh, zooals in Fig. 760 aangegeven.

Vertoont de urine of stoelgang iets opvallends, dan moet deze niet weggeworpen, doch bewaard blijven om aan den dokter te laten zien, wien dit niet zelden gewichtige aanwijzingen geeft.

Het opnemen der temperatuur. De normale lichaamswarmte van den incnsch is 370 C. Geringe afwijkingen naar boven of naar beneden komen niet zelden voor, doch beteekenen gewoonlijk niet veel. Grootere afwijkingen daarentegen zijn steeds van gewicht en moeten derhalve zorgvuldig worden nagegaan, wat met behulp van den thermometer ' geschiedt.

Twee soorten thermometers zijn i« gebruik: de eenwandige koortsthermometer en de maximalthermometer (z. Fig. 761 en 762). De eerste geeft de lichaamswarmte aan, slechts zoolang deze in de oksels ligt, terwijl de laatste den eenmaal bereikten hoogsten stand van het kwikzilver behoudt, zoodat.men nog lang, nadat hij uit de oksels is verwijderd, de temperatuur kan opnemen. Om hem weder te kunnen gebruiken, moet men hem meermalen in de lucht krachtig naar beneden slaan, waarbij het kwikzilver daalt.

De gewone methode om de temperatuur op te nemen bestaat daarin, dat men in de van te voren schoongemaakte okselholte het onderste deel van den thermometer zoodanig legt, dat het kwikzilver door den arm is bedekt. Deze wordt in gebogen houding aan de borst gedrukt en houdt daardoor den thermometer vast. De arm laten hangen en den thermometer met de hand vast houden, is verkeerd (z. afb. 7^3)- Na 15 minuten neemt men het instrument weg om de temperatuur op te nemen. (Bij den gewonen koortsthermometer moet deze reeds van te voren worden opgenomen.) Het opnemen geschiedt 's morgens om 8 uur en tegen den avond tusschen 5—7 uur, doch komt het niet zelden voor, dat meerdere opnamen noodzakelijk zijn, hetgeen de dokter nauwkeurig bepaalt.

Kan om een of andere reden de okselholte daartoe niet gebruikt worden, dan steekt men den thermometer in den mond of in den endeldarm. In beide gevallen is de warmte een halven graad hooger. In den mond moet de thermometer onder de tong liggen, en-door de lippen worden vastgehouden. In den darm wordt hij geschoven als de patiënt

Fig. 7G0. Waterfleseh.

Sluiten