Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stomatitis bekend is, apart zetten. Misschien — maar dit is al twijfelachtiger — komen er bij kinderen ook stomatitides voor, die het gevolg zijn van een infectie met het zeer vluchtige virus van het mond- en klauwzeer, en die dus berusten op een besmetting door een ziek dier, welke besmetting of door contact-infectie of door de melk, die ongekookt was gedronken, kan zijn tot stand gekomen.

Overigens kan de stomatitis bij kinderen veroorzaakt zijn door een algemeene infectie, waarbij dé ontsteking van het mondslijmvlies slechts een ondergeschikte plaats inneemt in het geheele ziektebeeld.

Dit komt o. a. voor bij mazelen, bij diphtherie, bij influenza. De overige gevallen zijn het gevolg van een infectie van de mondholte met allerlei verschillende, minder specifieke, microorganismen (streptococcen, staphylococcen, e. a.), waarbij de stomatitis zoowel als zelfstandige ziekte kan optreden als ook liet verloop van een ernstige algemeene ziekte kan compliceeren (febris typhoïdea). Tot deze meer banale stomatitis is het kind gepraedisponeerd op den leeftijd, waarop het alles wat het van den grond op kan rapen, in den mond pleegt te steken.

Merkwaardigerwijs komt bij het infantiel scorbuut zelden een werkelijke stomatitis voor, zooals wel wordt gevonden bij het scorbuut der volwassenen. Men ziet slechts een zwelling van het tandvleesch, dat met bloed onderloopen en doortrokken is, maar geen werkelijke ontsteking.

SYMPTOMEN EN DIAGNOSE.

De verschijnselen van een stomatitis zijn in vele gevallen beperkt tot een zwelling van het tandvleesch, dat spoedig bloedt bij aanraking, en een duidelijke vaatinjectie vertoont. Daarbij is er slechts geringe pijnlijkheid, en bestaat er eenige hinder bij het kauwen, maar wordt er niet geklaagd over heftige pijn. Soms is er eenige salivatie, maar ook die is bij deze vorm van stomatitis gering. Men spreekt in een dergelijk geval van een stomatitis catarrhalis.

Dikwijls zijn de verschijnselen veel heftiger; de zwelling en injectie van het tandvleesch zijn erger, en de pijnlijkheid is veel heftiger. Meestal bestaan er dan tevens plaatselijke afwijkingen in den vorm van ulcera, die op het slijmvlies van de lippen, van de wang, van de tong of van het verhemelte kunnen gelocalizeerd zijn. Het zijn plekken, waar het epitheel af is en die met een beslag bedekt zijn. Bij deze stomatitis ulcerosa of tongblaar is de salivatie sterker, en wordt men getroffen door een foetor ex ore.

Sluiten