Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

losa) of door een gezwollen lymphklier kan een dergelijke retentieicterus bij kinderen ontstaan. Men vindt dan de typische teekenen van icterus als een gele verkleuring van de huid en de zichtbare slijmvliezen, een bilirubinurie en hyperbilirubinaeruie, terwijl in de ontlasting geen galkleurstoffen worden aangetroffen.

Minder zeker kan men uitmaken, of ook in andere gevallen van icterus de retentie van gal door verstopping van galwegen de oorzaak is. Men heeft dit vroeger wel aangenomen bij de icterus catarrhalis, omdat men daarbij aan den uitgang van den ductus choledochus bij de autopsie dikwijls een slijmprop vond. Maar waarschijnlijk is hierbij oorzaak en gevolg verward, en is de verklaring deze, dat de slijmprop slechts aanwezig was, omdat de gal niet stroomde. Hoe nu wel de icterus hier ontstaat is even min duidelijk als voor de typische icterus neonatorum. Daarbij schijnt evenmin reden te zijn om aan een belemmerde afvloed van gal als oorzaak van de geelzucht te denken. Vroeger dacht men aan een afstooting van het epitheel der galwegen de rol toe te moeten kennen van de galafvloed te belemmeren.

In eenigszins gewijzigden vorm werd nog aan retentie van gal als oorzaak van icterus gedacht ter verklaring van de icterus die optreedt bij intoxicaties met bloed destrueerende stoffen (toluyleendiaminé). De resten van deze chromocyten gaan via de milt naar de lever en de de toestrooming van de bloedkleurstof in zoo groote hoeveelheid zet de lever aan tot de vorming van gal in groote hoeveelheid (polycholie), welke gal van abnormaal taaie consistentie en donker gekleurd zou zijn (pleiochromie). Van deze dikke, taaie gal zou dan de afvloed zeer moeilijk zijn, zoodat een icterus door retentie zou kunnen optreden. (Stadelmann). Behalve ter verklaring van een ioterus door bloeddestructie heeft men deze pleiochromie ook te hulp geroepen om het ontstaan van de geelzucht bij icterus catarrhalis duidelijk te maken. Daarbij nam men een verhoogde activiteit der levercellen aan als reactie bp de prikkel van een infectie der galcapillairen. Stellig moet — behalve bij de icterus door bloedvergiften - de icterus nog wel eens vaker worden opgevat als gevolg van een haemolyse van abnormale afmetingen. Men ziet deze haemolijtische icterus ook bij kinderen; ze komt als familiaire ziekte voor of is slechts een symptoom van een algemeene infectieziekte (tuberculose, syphilis). Als regel is de icterus daarbij zeer gering, maar periodiek vindt sterkere bloedafbraak plaats met een duidelijke icterus en bilirubinurie als onvermijdelijk gevolg. Men neemt aan, dat de milt actief deze sterkere bloedsafbraak veroorzaakt.

Het is moeielijk te zeggen, of deze vermeerderde haemolyse

Sluiten