Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het is duidelijk, dat deze methode van onderzoek zeer belangrijke gegevens aan de hand kan doen, in het bijzonder bij storingen in de geleiding van de prikkel tusschen voorkamer en kamer en bij tal van arythmieën. Eenzelfde, soms nog beter resultaat geeft de registratie van cardiogram *) en venapols.

Door middel van den electrocardiograaf van Einthoven kan men een absoluut nauwkeurig inzicht verkrijgen in de schommelingen in potentiaalverschil tusschen verschillende deelen van het menscbelijke lichaam, zooals deze optreden tengevolge van de hartcontractie.

Elke plek van de hartspier wordt op het oogenblik van zijn contractie electro-negatief ten opzichte van de rest van de spier, en deze golf van negativiteit plant zich van het oorspronkelijke punt in alle richtingen voort. Bij de gewone wijze van afbeelding is een verheffing van de kromme naar boven, dus een uitslag van het photographische beeld van de snaar naar boven, het gevolg van een negativiteit van de basis van het hart.

Dit volgt uit de wijze van verbinding der electroden aan den patiënt. Men onderscheidt drie afleidingen:

Afleiding I van rechterarm naar linkerarm;

Afleiding II „ „ „ linkerbeen;

Afleiding III van linkerarm naar linkerbeen.

Bij afleiding I geeft dus de electrode van de r. arm, die dicht bij de basis is, de negatieve uitslag, die van de contractie van de basis afhankelijk is, terwijl de electrode van de linkerarm bij de punt is en dus daarvan de contractie door een uitslag naar boven registreert.

Schema van een electrocardiogram.

In het electrocardiogram is een korte verheffing naar boven, P-top (bewijs van negativiteit van de basis cordis) het gevolg van een atrium-contractie.

Door een interval van 0,12—0,17 sec. gescheiden volgt de Q R S-groep, die afhankelijk zijn van de ventrikelsamentrekking. De vorm van deze kromme verschilt sterk bij de verschillende kinderen.

') Wknckf.isacii. Unregelmassige Herztatigkeit. 1914.

Sluiten