Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

277

leggen voor het onderzoek van de voorkant, terwijl men het met de rug naar zich toegekeerd tegen de moeder laat aanleunen voor het onderzoek van de rug. De normale percussietoon is bij kinderen wat meer tympanitisch als bij volwassenen. Onder de claviculae is dit het duidelijkst, en daar kan men zelfs bij gezonde kinderen, vooral als ze huilen, bruit de pot fêlé waarnemen. Dit is het gevolg van de relatief groote wijdte der bronchi.

Auscultatie. Men moet bij de beoordeeling van een verschil in ademgeluid zeer voorzichting zijn wegens de ongelijke wijze, waarop een kind zijn beide thoraxhelften kan uitzetten. Herhaald onderzoek in verschillende houding is meestal gewenscht. Zooals reeds gezegd is, is het ademgeluid bij kinder scherper en luider; wat daarvan het gevolg is, dat de bronchi door een dunne laag long en thoraxwand van het oor zijn gescheiden. Zeer dikwijls is de ademhaling te oppervlakkig om reutelgeruischen of pleuritisch wrijven of zelfs bronchiaal ademen goed te hooren. Men moet dan wachten, totdat het kind schreeuwt. Weliswaar hindert dit schreeuwen in den beginne bij het ausculteeren, maar weldra leert men ondanks het luidste huilen de ronchi en ademgeluidverschillen scherp herkennen. Lukt dit nog niet, dan wachte men, totdat het kind na het huilen nog wat snikt. Voor de herkenning van infiltraten in de long, is een bronchophonie, die ook tijdens het huilen moet worden opgespoord, als het kind te jong is om op verzoek luid te spreken, een zeer goed diagnosticum. Ook aegophonie bij pleuritische exsudaten hoort men vaak.

RADIOLOGISCH ONDERZOEK.

Zoowel door doorlichting als door het maken van foto's kan men zeer belangrijke gegevens verkrijgen voor de diagnose van longaandoeningen. Dit is ook bij kinderen het geval. Een goed voorbeeld daarvan is de zgn. centrale pneumonie. Het komt herhaaldelijk voor, dat men bij een kind alle verschijnselen van,een pneumonie vindt, en dat het physisch onderzoek niet in staat stelt de verdichting van longweefsel te localizeeren, doordat deze door normale long is omgeven. Wanneer men in dit stadium van de ziekte een Röntgenfoto neemt, ziet men vaak al een typische schaduw (zie tig. 100 blz. 300).

Ook de diagnose van een bronchiaallymphkliertuberculose wordt door een radiologisch onderzoek zeer vergemakkelijkt. Men kan dan soms diagonale doorlichting met succes bezigen.

Toch ondervindt het radiologisch onderzoek van kinderen bizondere moeilijkheden. Het gelukt niet altijd het kind precies sym-

Sluiten