Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bij elke bronchitis heb ik bezwaar. Het prikkelt tot hoesten, en moet dus vermeden worden bij de gevallen van tracheobronchitis.

Men geeft het ook bij kinderen gemakkelijk in suikerwater:

Spir. ammon. anisati 10.

D. S. 3 dd gtt II—V in suikerwater.

CHRONISCHE BRONCHITIS.

Het aantal kinderen, die reeds op zeer jeugdige leeftijd een voortdurende bronchitis hebben is niet zoo heel klein. Dit geldt slechts, als men dan meerekent al die kinderen, die een recidiveerende bronchitis hebben. Hiertoe heeft men het recht, omdat herhaaldelijk de tusschenpoozen tusschen de hoesttijden niet geheel vrij zijn.

SYMPTOMEN.

De verschijnselen zijn allereerst hoesten. Dit is week in week uit aanwezig. Sommige weken hoest het kind maar een enkele maal, en is verder volkomen gezond en vroolijk, totdat dan weer onder invloed van een nieuwe besmetting door iemand in de omgeving, die verkouden is of door kouvatten, een acute exacerbatie optreedt, waarbij het kind wat ziek pleegt te zijn en de symptomen, die onder acute bronchitis beschreven zijn, vertoont.

Wanneer men liet kind onderzoekt, hoort men ruw ademgeluid en vaak over de geheele thorax droge bronchitische geruischen, brommen, piepen en fluiten. Bij palpatie voelt men dit „zagen1 op de borst. Dikwijls zijn deze bronchitische geruischen maar af en toe en hier en daar te hooren. Soms zijn ze bijzonder droog en muzikaal piepend door taaiheid der slijmdraden, die in de bronchi van wand tot wand zijn uitgespannen. Het is deze vorm van bronchitis sibilans, die men bij asthma meestal aantreft.

Het verloop en de prognose hangt geheel af van oorzaken en therapie. In elk geval is de duur der afwijking vrij laag.

AETI0L0GIE.

De meeste kinderen met een chronische bronchitis hooren thuis in de groep van de exsudatieve diathese, of het lymphatisme. Door de groote vatbaarheid van de slijmvliezen van deze kinderen wordt het hardnekkig verloop van deze bronchitis bij hen verklaarbaar. Maar dit is toch slechts een der momenten, die in aamerking komen. Want de lymphatische kinderen, hebben vaak adenoïde vegetaties of tonsilhypertrophie, en houden daardoor hun mond altijd open, zoodat ze de heilzame werking van de

Sluiten