Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

long, of andere organen. De duur van de ziekte is meestal eenige weken. Maar er komen gevallen voor die langer duren.

Het schijnt, dat deze ziekte neiging heeft om telkens te recidiveeren en om de paar jaar weer een aanval te doen optreden.

Frank heeft gemeend, dat gevallen van aplastische anaemie werden voorafgegaan door deze recidiveerende purpura zonder koorts. Al moge deze opvatting juist blijken, dan blijve men vasthouden aan den regel, dat de prognose van de morbus Werlhofii gunstig is.

De oorzaak der bloedingen is waarschijnlijk bij deze ziekte een te kort aan bloed plaatjes, waardoor thrombozym voor de stolling onvoldoende aanwezig is. Indien deze bloedplaatjes herkomstig zijn van de megakaryocyten (Wright) van het beenmerg, dan is dus deze ziekte te beschouwen als een ziekte van het beenmerg.

3. HAEMOPHILIE.

iLen zeldzame, hereditaire ziekte, die gekenmerkt is doordat elk bloedend wondje langen tijd blijft doorbloeden. Ze komt uitsluitend bij jongens voor, maar als mannen, die „bloeder" zijn, trouwen, brengen ze de ziekte niet over op hun kinderen. Daarentegen wordt de ziekte op de nakomelingschap overgebracht door de moeder, die zelf niet of nauwelijks eenige verschijnselen van de ziekte vertoont. Ook niet alle jongens krijgen de ziekte. Er komen bij de haemophilie schijnbaar spontane bloedingen voor.

De eerste verschijnselen van de ziekte zijn meestal bloedingen in het onderhuidsche bindweefsel, die soms zeer groote afmetingen aannemen en dan zeer pijnlijk kunnen zijn. Ook diepe bloedingen in de spieren komen voor. Boven de onderhuidsche bloedingen is de huid meestal op de gewone manier groen, geelpaars verkleurd. Als het kind ouder wordt, treden — soms onder invloed van zeer kleine traumata — gewrichtsbloedingen op. Deze herhalen zich dikwijls in een zelfde gewricht en geven op den duur aanleiding tot blijvende difformiteit door osteoarthritis. De gewrichten, die het meest worden aangedaan zijn de knieën, daarna komen enkels en ellebogen. Zeer dikwijls komen daarbij nog bloedingen uit de slijmvliezen voor:'vooral neus- en tandvleeschbloedirigen, minder vaak bloedingen in maagdarmkanaal of nier, waaruit het bloed zeer langzaam dagen en weken lang blijft voor den dag sijpelen. Hierdoor kunnen de kinderen alle teekenen van heftige acute anaemie krijgen, waaraan ze ten slotte soms sterven.

Traumatische bloedingen zijn meestal ernstiger dan de zgn. spontane. Vooral na wonden ziet men dikwijls niet te stelpen bloedingen: na een snee met een mes, na tandextractie, na een

Sluiten