Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eenmaal een bacil van de chorea ontdekt zal worden — evenals wij dit hopen van de mazelen bijv. — dat dus de chorea een bepaalde infectieziekte sui generis is? Of heeft de veronderstelling meer waarschijnlijkheid, dat tal van verschillende infecties een chorea kunnen veroorzaken en dat slechts de localisatie over de symptomen beslist? Het is hiermee ook als met de poliomyelitis vóór het epidemisch optreden van die ziekte. Daar is de beslissing gevallen ten gunste van de opvatting, die in deze poliomyelitis een morbus sui generis ziet.

Bij de chorea is de beslissing nog niet mogelijk. Maar men kan er toch op wijzen, dat het vrij langdurige verloop der ziekte dat bovendien van geval tot geval weinig verschilt beter past bij een morbus sui generis. Aan den anderen kant is het voorbeeld van de polyarthritiden geschikt om de gedachten in de andere richting te leiden, te meer wanneer wij bedenken, dat deze gewrichtsrheumatismen bij chorea als complicatie herhaaldelijk voorkomen, evenals trouwens een endocarditis of een purpura.

Toch is men in dit opzicht ongetwijfeld te ver gegaan. Onjuist is de opvatting gebleken van een zekeren onderzoeker, die meende dat de chorea minor een uiting was van syphilis. Reeds het negatieve resultaat van de reactie van Wassekmann bij de groote meerderheid dezer kinderen is in staat ons deze onwaarschijnlijke veronderstelling te doen verwerpen 1).

Minder gemakkelijk kunnen wij de onjuistheid aantoonen van de veronderstelling, dat een deel — misschien — der gevallen op tuberculose berust. Aangezien de chorea op een leeftijd pleegt voor te komen, waarop een reactie van v. Pikquet reeds bij een groot aantal gezonde kinderen positief uitvalt, is het bewijs voor of tegen deze veronderstelling daaraan niet te ontleenen.

Meer waarschijnlijkheid heeft een andere opvatting, dat de bacil er een is, die verwant is met de microörganismen, die de polyarthritis (zie deze) veroorzaken.

SYMPTOMEN.

De ziekte begint dikwijls met een eigenaardige prikkelbaarheid der kinderen, ze zijn humeurig, huilerig en vervelend. Hun eetlust is slechter, ze slapen wat onrustig, en zien er minder goed uit. Ook is de temperatuur wel eenigszins verhoogd, maar nooit veel.

Het eerste begin der trekkingen wordt door de ouders vaak

■) Koplik, Archives of pediatrics, 1915, p. 561.

35

Sluiten