Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoowel de dorsale secundaire trigeminusbaan als de nucleus sensibilis a bij den mensch in omvangrijke mate atrophieeren, wanneer een primaire haard de ventro-mediale afdeeling van den thalamus te niet doet gaan.

Toen in hoofdstuk Y van Deel I de beteekenis werd uiteengezet van het syndrome thalamique, werd in fig. 156 A een photographie weergegeven der hersenen van een vrouw, bij wie een kleine primaire haard in de ventro-laterale afdeeling van den thalamus opticus de oorzaak van dit lijden scheen te zijn.

Een gevolg van die verwoesting was de atrophie van den lemniscus medialis en het verdwijnen der cellen uit de eilandjes der gekruiste achterstrengkernen.

Bij alle haarden daar ter plaatse wordt het gevonden en het feit heeft reeds sedert lang toegang tot de leerboeken gekregen.

Wanneer echter de primaire thalamushaard zich in de mediale richting uitbreidt, en dat komt niet zoo zelden voor, dan volgt daarop met even groote regelmaat de atrophie van de dorsale trigeminusbaan en het verlies der cellen in de eilandjes van den nucleus sensibilis a tracti spinalis N. V.

Dit is bijv. het geval bij de hersenen, die in fig. 222 zijn afgebeeld.

De patiënte, van wier hersenen deze photo is genomen, leed sedert eenige jaren vóór haar dood aan acuut ontstane pseudo-bulbaire spraakstoornissen, volkomen astereognosie der rechterhand, rechtszijdige hemiataxie, enz.

Links ziet men de ventrale thalamuskern door een holte vervangen, maar deze holte reikt ver naar de mediale richting en vernielt ook het grootste deel der mediale kern van den thalamus (fig. 222 A).

De hersenstam is in scheeve richting (Forel) gesneden.

Daardoor wordt de pons Varoli en de medulla oblongata zoozeer scheef, ja bijna in horizontale richting getroffen, dat de ventrale zoowel als de dorsale atrophie van vezels goed is te overzien (fig. 222 B).

Aan de linkerzijde is dan de lemniscus medialis geatropheerd. Deze bundel is in het karmijn-praeparaat (wegens vezelverlies en gliavermeerdering) vrij intensief rose gekleurd, is dus in de photo veel minder duidelijk van de omgeving te onderscheiden dan de witte lemniscus medialis der rechter zijde. Bovendien is de linker lemniscus medialis (fig. 222, str. int. ol.) minstens de helft kleiner dan de rechter.

Ook in de dorsale afdeeling van het tegmentum, vooral in de streek, die proximaal ligt, mediaal van den nucleus masticatorius (fig. 222 B, n. mot. N. V) ziet men tusschen deze en den fasciculus longitudinalis medialis de scheef getroffen vezels in het veld van den trac-tus secundarius dorsalis N. V zich links minder duidelijk van de omgeving afteekenen. Ook is dit veld ongeveer de helft kleiner dan het rechter veld.

Aan de linkerzijde, waar dus de omvangrijke vezelatrophie in het lemniscusveld en in het dorsale tegmentumveld kan worden vastgesteld, ziet men verder de celeilandjes in den nucleus sensibilis a van den tractus

Sluiten