Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar de intacte bundel x in de figuur blijft scheidingslijn tusschen beide. De laterale straling ligt lateraal er van, de centrale, mediaal.

Het valt dan op, dat alle kernen lateraal van dien bundel geatrophiëerd zijn. Deze kernen zouden dus beantwoorden aan de laterale straling en met haar geatrophiëerd zijn (fig. 470, foto 4).

Zij zijn de laterale en latero-dorsale kern, de laterale afdeeling der pedunculaire kern en het proximo-laterale stuk der ventrale kern.

W el is waar is ook een deel der centrale straling in den hersensteel vezelloos. Dit deel ligt dorso-mediaal van den intacten bundel. In samenhang daarmee zijn ook een aantal kernen, als de dorso-laterale kern, de intra-pedunculaire en mediale afdeelingen der pedunculaire kern, verkleind.

Maar het ventraal gelegen stuk der pedunculaire kern begint zich in fig. 470, foto 4 reeds te herstellen.

Ondanks de sterke atrophie der lateraal gelegen kern-complexen, ziet men, dat het stratum complexum dorsale, hetwelk in meer distale niveaux de plaats van het stratum profundum inneemt, volstrekt geen verandering heeft ondergaan. Links en rechts blijft het ongeveer gelijk (zoowel in foto 4 en 5), ondanks de belangrijke atrophie van latero-dorsale en laterale kern.

\\ at de ventrale kern aangaat, zoo is de verkleining van haar laterale afdeeling in foto 4 en 5 duidelijk, alweer zonder merkbare reductie in het stratum complexum ventrale of in het stratum superficiale.

De ventrale kern herstelt zich echter in meer distaal gelegen foto's. Tn foto 5 wordt de ventrale afdeeling dezer kern reeds vezelrijker. Zij neemt tevens in omvang toe, en in foto 6 is er niet veel verschil meer tusschen de twee ventrale kernen waarneembaar. Eer is zij links kleiner.

Foto 7 leert ons, dat er wel een kleine hoeveelheid vezels uit den gesloten bundel verspreid in de pvramide overgaan, maar tevens, dat de hoofdmassa der pyramide-vezels volkomen verdwenen is. Wat in den steel was overgebleven, waren in hoofdzaak parieto-pontine vezels. In alle hier beschreven kernen, verkleind of niet verkleind in omvang, zijn de cellen onveranderd en de beide brugge-armen verschillen niet ingrootte. Wel is de brugge-arnidoor verseh uiving, gelijk van zelf spreekt, vroeger gesloten om den geatrophiëerden steel (foto 2 en foto 3 rechts) en omvat hij aan die zijde den steel, voordat hij den normalen steel heeft omvat.

Opvallend blijft echter, dat in samenhang met een intacte parieto-pontine straling, de ventro-distale afdeelingen der pedunculaire kern en het distale deel der ventrale kern het minst van alle veranderd zijn, d. w. z. dat daarin een rijk net van fijne vezels in de vrij breede strooken grijze stof tusschen de cellen wordt gevonden. Al zijn de cellen zelf in de verkleinde kernen ongedeerd, de reticula er in zijn kleiner en vooral zijn zij arm aan fijne merghoudende vezels. Dit is echter het geval niet meer in het ventro-distale deel van de ventrale kern en in de medio-ventrale afdeeling der distale intra-pedunculaire reticula.

Als een tegenstuk van hetgeen fig. 470 ons leert, is in fig. 471 een andere

Sluiten