Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De middelste capsulaire thalamus-straling zendt echter eveneens vezels uit haar latero-dorsale afdeeling naar die praebigeminale kern.

Naast de latero-dorsale afdeeling der straling ziet men echter een aantal meer ventraal geplaatste vezelbogen de laterale kern en het middelpunt, waarom zooeven de kernen waren gerangschikt, doorbreken en in het mediale kerncomplex overgaan.

Het valt echter op, dat in het middelste gedeelte der capsulaire thalamusstialing een groot aantal velden van dwars- of scheefgetroffen vezels voorkomen, die met de overlangs getroffen vezels een zeer complex-vezelveld vormen, vooral mediaal van den nucleus reticularis. Er ontstaat dus al in de middelste afdeeling der capsulo-thalamische straling een veld van dwarsgetroffen vezels, dat in omvang toeneemt als de ventrale afdeeling dezer middelste thalamus-straling zich boven den hypothalamus (regio subthalannca) eveneens oplost in soortgelijke velden van dwars getroffen vezels.

Dit gezamenlijke veld van dwars doorsneden vezels met reticulaire celvelden gemengd, rekenen wij tot de stria medullaris ventralis thalami. Het is dus een door cellen onderbroken vezelveld, dat in zijn mediale gedeelte geheel op de regio subthalamica rust, daartegen den thalamus ventraal begrenst cn uit de middelste thalamus-straling der capsula zijn vezels ontvangt.

L it dit veld, dat, wat de meest ventrale afdeeling betreft, nog direct door de vezels uit de capsula interna wordt gevoed, stralen talrijke vezels in het ventrale en in het mediale kerncomplex van den thalamus uit.

Daar de bundel van Vicq d'Azyr intusschen weer meer ventraal is gekomen, ligt hij niet langer als een scheidingslijn tusschen de ventrale en de mediale kerncomplexen. Hij scheidt thans den hypothalamus van de substantia grisea centralis af.

Voorts ziet men in de middellijn den nucleus intermedius thalami (n. cent. th.). Maar er moet nog op een kern opmerkzaam worden gemaakt, die hier voor de eerste maal gevonden wordt, naast den uit het ganglion habenulae ontsprongen bundel van Meynert of fasciculus retroflexus. Deze kern is de nucleus parafascicularis, welken naam ik aan D' H o 11 a n d e r's arbeid ontleen, en omringt den fasciculus retroflexus.

De eerstvolgende teekening, fig. 690, wordt nog altijd beheerscht door de middelste thalamus-straling. Zij is genomen naar een doorsnede, die in een eenigszins andere richting door den thalamus valt als het geval was in fig. 689, maar zij leent zich uitstekend ter demonstratie van den thalamus, als er gctn samenhang meer is tusschen de capsula interna en den hersenstam.

Op de plaats, waar de nucleus geniculatus lateralis, de hersensteel en de tractus opticus elkander naderen, wordt de laatste rest der middelste thalamus-straling gevonden. De thalamus wordt, zoodra die instraling voorbij is, zoowel dorsaal als lateraal begrensd door de radiatio optica (fig. 690, rad. opt.), die voor een groot deel in den tractus opticus (tr. opt.) overgaat.

Uit den tractus gaan vele vezels in den nucleus geniculatus lateralis over,

Sluiten