Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van het ureumgehalte en een daling van de bloedsuiker en niet zelden daling van de temperatuur.

Bij de aanvallen van collaps geeft men den lijders behalve de cortine groote hoeveelheden vocht met chloornatrium en glycose intraveneus of subcutaan of als druppelclysma, want in zulke tijden is het bloedsuikergehalte vaak abnormaal laag en nadert het zelfs dat der hypoglycaemische aanvallen, en door braken kunnen zij veel chloornatrium en vocht verliezen.

In de rustige perioden wordt algemeen een dieet aangeraden, dat betrekkelijk arm aan eiwit en rijk aan koolhydraten is; sommigen geven bovendien eenige malen per dag 30 a 50 gr. suiker of glucose, om de bloedsuikerwaarde te doen stijgen, die meestal wat laag is. Bovendien weet men, dat bijnierlooze honden snel glycogeen uit de lever verhezen.

In de slechte phasen krijgt de patiënt hooge waarden voor ureum in het bloed; misschien is het dus wel verstandig om weinig eiwit in het voedsel te geven.

Behalve adrenaline of haar voorstadium en cortine bevat de bijnier nog een stof, hexuronzuur of ascorbinezuur, dat door von Szent Györgi is gevonden en identiek met vitamine C wordt geacht. Het komt in verschillende planten voor, en kan de oxydatie van phenolen tot gekleurde verbindingen belemmeren, en is dus misschien van belang voor de pigmentatie bij den m. Addisonii.

Den eenigen keer, dat wij hebben getracht door ascorbinezuur per os invloed op de huidverkleuring uit te oefenen, is zulks niet gelukt; de proef is echter niet afdoende genomen, vooral door geringe medewerking van den patiënt.

Den laatsten tijd wordt aanbevolen groote hoeveelheden IsaCl (30—40 gr. per dag) hetzij per os, hetzij als druppelclysma of zelfs intraveneus te geven. In den chronischen toestand lijkt mij een proef hiermede alleszins aan te raden op grond van enkele klinische waarnemingen, dat een patiënt minder cortine noodig heeft bij zoutrijk dan bij

Sluiten