Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de werkzaamheid harer antagonisten, ook wanneer deze niet geprikkeld zijn, overwonnen. Zoo hangt b. v., wanneer de n. tiuixülnris inferior wordt doorgesneden, de onderkaak naar beneden ; na doorsnijding van den n. fucialis staat de mond scheef; na doorsnijding der schenkelzenuwen worden de beenen , volkomen verlamd, nagesleept. Dezelfde soort van verlamming heeft plaats, wanneer het ruggemerg wordt doorgesneden en onder die plaats vernietigd, in alle spieren, wier zenuwen onder de plaats der doorsnijding naar buiten gaan. Het vermogen om op prikkels trekkingen op te wekken, blijft langer in de afgescheidene zenuwen behouden , maar gaat echter ook na weken verloren. Blijven de zenuwen daarentegen, ofschoon van de hersenen gescheiden, met het ruggemerg, d. i. met deszelfs graauwe zelfstandigheid, in verbinding, dan blijven tonus en prikkelbaarheid zeer lang of altijd onveranderd. Het is derhalve de graauwe zelfstandigheid, welke de spierzenuwen in den middelmatigen graad van werkzaamheid houdt, die den tonus der spieren veroorzaakt; zij is echter ook de voorwaarde, die de zenuwen, in hare behoorlijke menging, voor prikkeling ge¬

schikt houdt. Men kan aan deze feilen eene verschillende verklaring geven, al naarmate men zich den normalen toestand van eene levende zenuw als volkomen rust of eenen matigen graad van opwekking denkt. Wanneer men, om in den geest te blijven eener reeds vroeger besprokene hypothese, de opwekking der zenuwen als eene trilling van den inhoud der buizen en de verschillende graden van opwekking aan verschillende snelheid of excursie der trillingen toeschrijft, dan rijst de vraag op, of het zenuwmerg gedurende het leven bestemd is, om telkens te rusten of bestendig te oscilleren, ongeveer even als de haren van het flimmer-epithelium zonder verdere opwekking golven, zoo lang zij leven.

Is rust de normale toestand van het ruggemerg, dan werken de gangliënkogeltjes even als een matigen prikkel. De graauwe zelfstandigheid is dan niet eene onmiddelijke voorwaarde voor de voeding der zenuwen , en men zou moeten aannemen , dat zij ook buiten de centraalorganen mogelijk is; eene van het ruggemerg gescheidene zenuw wordt dan alleen uit gebrek aan prikkeling veilamd en atrophisch, zoo als dit ook, ofschoon eerst na langeren tijd,,

Sluiten