Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voeding inet meelspijzen en kaas, overmatig gebruik van geestrijke dranken , bij algemeene kwaadsappigheid, vooral in het voorjaar, den herfst, den winter en bij het heerschen van vochtig weder; Boerhaave verklaart haar ontstaan uit de door winterkoude of in het voorjaar bij plotselinge warmte ontstane «pituita lenta in toto sanguine nata." In warme landen is deze ziekle volgens Stoll zeldzaam. Zeldzamer is zij bij vrouwen, dan bij mannen, het veelvuldigst bij bejaarden, die aan slepende luchtbuisontsteking of slijmvloeijing lijden.

§ 544. Kwaadsappige, metastatische oorzaken verwekken vaker de slepende, dan de acute soorten van luchtbuisontsteking. Monreret onderscheidt de volgende soorten van slepende luchtbuisontsteking: a) eenvoudige slepende luchthuisontsteking als overblijfsel van eenvoudige acute luchtbuisontsteking; b) slepende luchtbuisontsteking met emphysema der longen zamengesteld; c) slepende luchlbuisontsteking uit algemeene atonie. De slepende luchtbuisontsteking uit kwaadsappige prikkels en slechte hoedanigheid der vochten (bij slijmige vochtmenging, bij zuipers enz.) is hier vergeten. Bijna alle bejaarde lieden lijden aan slepende luchtbuisverkoudheid. Eene zeer ligte luchtbuisverkoudheid kan op dezen leeftijd in slepende luchtbuisontsteking ontaarden. In de kindsheid blijft slepende luchtbuisontsteking dikwijls na kinkhoest over. Zeldzaam ontwikkelt zij zich in het bloeitijdperk des levens.

Beloop en uitgangen.

$ 545. Elke acute bloedovervulling van het slijmvlies doorloopt twee tijdperken ; in het eerste komt het slechts tot de afscheiding van een weiachtig, scherp, aan zoutachtige stoffen rijk, bijtend, meer of minder taai vocht; de ouden noemden dit tijdperk stadium cruditatis; de spanning van het slijmvliesweefsel is dan hevig, de warmtegraad der aangedane plaatsen dikwijls zeer verhoogd, het karakter der ziekte sthenisch. In het tweede tijdperk laat de spanning na, het voortbrengsel der afscheiding wordt vaster, geelachtig groen, op etter gelijkend en nu noemt men het slijm gekookt; de verschijnselen van prikkeling verdwijnen, dit tijdperk duurt veel langer dan het eerste; in hetzelve dooft óf de ziekte van het slijmvlies van zelf uit en deszelfs afscheiding keert tot den regel terug, óf de tegennatuurlijke ettervormige slijmafscheiding strekt zich tot eenen langen duur uit, wordt hebbelijk, het slijmvliesweefsel wordt verslapt, hypertrophisch. Heeft de ziekte reeds van het begin af een meer slepend karakter, dan gaat vaak het tijdperk van weiachtige afscheiding onbemerkt voorbij en de ziekte komt reeds van het begin af als slijmvloeijing voor.

$ 546. De eenvoudige luchtbuisverkoudheid verloopt in 5—6 dagen; de ziekte eindigt dikwijls van zelve zonder medehulp van de kunst; er grijpen crises door zweet, bezinkende pis, neusbloeding plaats. Dikwijls beslist de luchtbuisverkoudheid zich daardoor, dat in hare plaats een buikloop met nalaten der borstverschijnselen opkomt.

$ 547. De duur der acute luchtbuisontsteking kan zich van 1—6 weken uitstrekken; dikwijls is zij in weinige dagen afgeloopen. Somtijds volgen verscheidene instortingen op elkander, zoodat zij slechts e'cne ziekte schijnen te zijn; des winters is zij langduriger, dan in het warm jaargetijde. De

Sluiten