Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelijkmatig de beide longen iu hare geheele uitgestrektheid aan; in andere gevallen is het oederaa tot enkele afdeelingen der longen beperkt; bij het uit longontsteking ontstaand oedema op den omtrek van het ontstoken gedeelte der long, bij oedema uit hypostasis op de laagst gelegene deelen der long; zoo ook bij algemeene waterzucht. Het slijmvlies der luchtbuizen is dikwijls gelijktijdig ontstoken, verdikt, in den toestand van verzwering. Niet zelden (bij acute zuchtige zwelling der longen, bij het oedema, dat de stikzinking of den doodstrijd vergezelt) vindt men in de zuchtige long eenige ontstokene plaatsen en in derzelver omtrek den overgang van longontsteking en oedema (1). Slepend oedema der longen gaat gemeenlijk met waterverzameling in de borstvliesholte gepaard.

Verschijnselen.

§ 953. De herkenning van oedema der longen, als van eenen secundairen en meestal met de verschijnselen eener primaire ziekte zamengestelden toestand, is zeer moeijelijk. Zeer hevige belemmering van de ademhaling, die bij iedere ligging'des ligchaams voortduurt, door het liggen op den rug, op de zijden , of in de opgerigte houding niet verligt wordt, zonder fluimlozing of met eene groote menigte slijmige, waterige fluimen, sterke blaauwe kleur , onveranderde percussieklank van de borst, weinig hoorbaar ademhalingsgeruisch met reutelen, snorren, sissen en gelijktijdig uitwendige zuchtige zwelling met ontstentenis der teekenen van borstwaterzucht of van hartziekte, een onderdrukte, naauwelijks voelbare pols zijn de voornaamste teekenen, waaruit het oedema der longen te herkennen is.

§ 954. De belemmering van de ademhaling bereikt bij oedema der longen eenen zeer hoogen graad, en het gevaar van. verstikking kan in den acuut verloopenden vorm van deze ziekte (bij het plotseling ontstaan der inflltratie), na weinige uren of dagen in den dood eindigen (apoplexia serosa pulmonum). De zieken hebben een gevoel van zwaarte, van benaauwing, dat naar de beschrijving van sommigen van de keel af begint en midden door de borst afdaalt; diep inademen is naauwelijks mogelijk (de zieken voelen midden in de borst eene belemmering); de ademhaling hijgend, het spreken belemmerd. De fluimlozing is zeer moeijelijk en dikwijls gelukt het den lijder niet, het minste op te brengen; dikwijls doet zich van het begin af of in het beloop der ziekte eene rijkelijke uitlozing van slijmig, eiwitachtig water of van een met bloedstrepen gemengd schuim, met verligting van alle toevallen op. Roestkleurige fluimen komen bij oedema met longontsteking voor.

Bij een zeer uitgebreid oedema der longen kan de percussieklank dof worden, inzonderheid , gelijk bij hjpostasis, aan het laagst gelegen gedeelte der longen, liet knetterend reutelen, dat men in vele gevallen hoort, onderscheidt zich volgens Laessec door grootere vochtigheid en grootere bellen, dan het knetteren in deu eersten graad van longontsteking; volgens Skoda hoort men verschillend reutelen, snorren, fluiten, sissen; vau de out-

(1) De verandering bij longontsteking onderscheidt zich van het oedema door de donkerroode kleur van het longweefsel, en de bloederige, scliuimachtige hoedanigheid van de niet zoo rijkelijk uit de insnijdingen uitstroomende wei.

Sluiten