Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

II.

ATROPÜIE EN ANAEMIE.

ATROPHIE EN ANAEMIE VAN HET HART (ATROPHIA S. ARIDURA CORDIS; PHTHISIS CORDIS; CARDIATROPHIA S. ACARDIOTROPHIA, PIORRY).

B. Telesws, De rer. natura. L. V. c 28. _ Schenk, Observ. I. II. p. 272. — Zacutüs Lusitanes, Prai. admir. I. I. Obs. 132. — Kerkring, Spicileg. anat. p. 45. — Yesti, D. <jua bectica cardiaca publico examini submittitur. Erf. 1697. — Mém. de 1'Acad. des Sciences de Paris. 1712. — Riolanus, Anthropograpliia. L. III. C. 12. — Van derAViel, Cent. I. Obs. 37. — Bonet, Sepulchret. L. IV. Sect. 12. Obs. 7. — Morgagni, Epist. LXX. 5. Clr. E. XVII. 12. Ep. XXX. 10. Ep. L. 4. — Liettadd, Hist. anat. med. Lib. II. Obs. 448. 449. 453. — Stoerck, Ann. med. II. p. 231. — Ciuvasse, Lond. med. Journ. 1786. p. 409. Samml. auserl. Abh. Ed. Xi. p. 695. — Meckel, Mém. de 1'Acad. des Sciences. [Berlin 1755. pag. 82. — Blancard, Coïlect. med. phys. Cent. I. No, 53.

— Bhera, Rapporto degli anni 1809—1810. — Testa, 1. c. Abschnitt IV. N. XV. — Kreïsig, L. c. Bd. II. Abth. I. S. 326. Tbl. II. Abtb. II. S. 465. — Wedemeyer in Rdst s Magaz. Bd. XIII. p. 190, — Camerarius, Memorab.'cent. XX. No. 65. — Biermaïer , Mus. anat. patb. No. 381. — Portal, Cours, d'anat. méd. T. V. p. 88. — Otto, Patb. Anat. E. I. S. 268; en Verzeicbn. No. 2186—2189. — Brera , Della stenocardia, malatlia volgarmente conosciuta sotto il nome di Angina pectoris. Verona. 1810. — Laennec, 1. c. — J. Francs, 1. c. P. II Vol. II. Sect. II. p. 257. — Naman», 1. c. Bd. II. S. 271. — C. Simeons, Heidelb. klin. Annal. Bd. III. H. 3. — Ciiomel, in Dict. de

Méd. 2. édit. T. VIII. p. 516; en Analekten üb. chron. Krankh. Bd. II. S. 418.

Kingston, in Medico-chir. Review. .1 uly. 1857. p. 27. — Bonlladd . 1. c. T. II. p. 463.

— Copland, 1. c. Bd. IV. S. 700. — Albers, in Arck. gén. 1837. April. S. 501. — Fraenkel, Encyclop. Bd. III S. 86. — Monnebït, 1. c. T. II. S. 320. — Jor, in Library of Med. Vol. III. 8. 363. — Piorkï, Traité de Méd. T II. S. 156. — Cramer , in Sciijiidt's Encyclop. Bd. III. S. 573.

Ontleedkundige kenmerken.

^ 163. Volgens Bodillacd's onderzoekingen bedraagt het gewigt van het hart in den natuurlijken toestand in het mininurn ~ 135 grammen (kort bij de 4 oneen), in het maximum 200 grammen (ongeveer 6f oneen), in gemiddeld gewigt ~ 175 grammen (5| oneen), deszells gemiddelde omvang — 0 duim 9 lijnen. Hiernaar kan men ongeveer bepalen, wanneer men een hart als tegennatuurlijk verkleind mag beschouwen.

§ 164. Men onderscheidt velerlei soorten van vermindering van de zelfstandigheid van het hart: a) absolute kleinte van het hart zonder stoornis van de juiste evenredigheid tusschen de dikte der wanden en den inhoud der holten; b) verdunning der wanden met verwijding der holten; c) kleinte van het hart met naar evenredigheid van den inhoud der holten te dikke wanden, deze soort zou de veelvuldigste zijn; met hypertrophie der hartwanden kan zij niet verward worden, omdat in weerwil van de relative dikte der wanden de gezamenlijke omvang en het gezamenlijk gewigt van

Sluiten