Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ben in hare vereeniging onmiskenbare voordeelen. Littrê zoekt eerst de plaats op, waar het geruisch het luidst hoorbaar is; van deze plaats uitgaande, vervolgt hij het afnemen van het geruisch naar de regter of linker zijde; komt hij in de rigting naar de regter zijde of in de bovenbuiksstreek op een punt, waar in plaats van het tegennatuurlijk geruisch het natuurlijk tik-tak hoorbaar is, dan besluit hij daaruit tot eene ziekte der klapvliezen in de linker helft van het hart; vindt hij dit punt in de rigting naar de linker zijde toe, dan is dit voor hem een teeken van ziekte der klapvliezen in de regter helft van het hart; de beide helften zijn ziek, wanneer het ziekelijk geruisch aan beide kanten op eenen aanzienlijken afstand van het hart nog hoorbaar zijn.

§ 187. Wanneer men overweegt, dat de vier monden van het hart zoo kort bij elkander liggen, dat een gedeelte der vier monden te zamen met de vlakte van den stethoscoop kan bedekt worden, dan blijkt het duidelijk, dat van de genoemde manieren van onderzoek, ofschoon men ze nooit mag verwaarloozen, om de plaats van oorsprong van het valsch geruisch te bepalen , toch nimmer eene onbedriegelijke zekerheid kan verwacht worden. Williams heeft getracht langs eenen anderen weg een stelliger resultaat te verkrijgen, doordien hij de rigting vervolgt, waarin de toonvoortbrengende strooming de "eruischen verder verspreidt en de manier oplet, hoe deze geruischen op den borstwand voortgeplant worden. De aan den oorsprong der slagaderen (der aorta) voortgebragte geruischen worden gewoonlijk meer of minder in de rigting van den stroom langs de slagaderen voortgedragen; men kan het geruisch langs de opklimmende aorta op het borstbeen, in de ondersleutelbeensslagaderen, in de kropslagaderen vervolgen. Geruischen in de boezemmonden voortgebragt, worden daarentegen zoowel door den stroom des bloeds als ook door de vastgespannen strengen en vleeschkolommen naar de met de ribben meer of minder in aanraking komende hartspits geleid; op eene of andere plaats tusschen de 4de en 7de rib, beneden en een weinig vóór den linker tepel, daar, waar het hart met zijne spits aanslaat, hoort men de geruischen der mijterklapvliezen het duidelijkst.

§ 188. De ziektekundige ontleedkunde leert ons, dat afzonderlijke klapvliestoestellen, zoo als de mijter- en de aortaklapvliezen zeer vaak, het driepuntig klapvlies zeer zelden , en de klapvliezen der longslagader bijna nooit ziek worden; hierdoor vormt zich dus altijd reeds een grooter vermoeden van eene ziekte der mijter- en aortaklapvliezen. Naar de waarnemingen van Williams zou het tegennatuurlijk hartgeruisch bij jonge vrouwen en meisjes vóór het 20ste jaar in s der gevallen^door het terugborrelen des bloeds door het mijterklapvlies veroorzaakt zijn, terwijl bij oudere vrouwen en bij mannen de valsc.he geruischen doorgaans op ziekte der aortaklapvliezen berusten.

§ 189. VerticLttWioing van den aorta-wond. leekenen hiervoor zijn. Ie"onnatuurlijk geruisch' van het eerste tempo, dat den eersten harttoon dikwijls "eheel bedekt, volgens Hope het duidelijkst in het midden des borstbeens hoorbaar is, waar het geruisch sissend en oppervlakkig is, en volgens Williams zich langs de bovenhelft des borstbeens en tot de regter of de beide kropslagaderen uitbreidt. In de linker kamer gemeenlijk hypertrophie met verwijding, door percussie en aanstoot herkenbaar. De pols meestal klein, ongelijk, onregelmatig; zijne zwakte vormt vaak eene in het oogloopende tegen-

Sluiten