Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en nog wel verder in de dwarste en langs het geheele borstbeen in de lengte uit; echter is het voor de watérzucht van het hartezakje (ter onderscheiding van hypertrophie van het hart) karakteristiek, dat de toename van den matten weergalm eerst meer in de rigting van de lengte-, dan van de breedteafmeting der borst plaats grijpt; men neemt den doffen toon het eerst aan de bovenste streek des linker tepels waar, omdat het vocht zich steeds het eerst m het bovenste gedeelte van het hartezakje verzamelt. Is de hoeveelheid uitgezweet vocht gering, dan laat zich de afperking van den doffen toon door verandering van de ligging des lijders verplaatsen, hetgeen bij eene vergevorwaterzucht niet meer mogelijk is, de afperking van den matten toon neemt af bij het liggen op den rug; zij is meer uitgebreid bij het voorover.

uigen van het bo\enlijf. De hartslagen zijn bij de betasting slechts zwak, i 1 vvijls, inzonderheid bij eene horizontale ligging des lijders, volstrekt niet voelbaar; de aanstoot is zwak of ontbreekt geheel (1). Volgens Corvisart voelt men de hartslagen over eene groote vlakte uitgebreid, en somwijlen steiker op e'e'n punt dan op het andere. De harttoonen zijn duisterder, onduidelijker, meer verwijderd, het zwakst op de gewone plaats van het hart, beter hoort men ze boven aan het borstbeen ; somtijds zou met den stethoscoop eene golving herkenbaar zijn. Volgens Hope is de hartstoot niet naauwkeuiig met den toon van de zamentrekking der kamers gelijktijdig, omdat het hart eerst door het vocht moet dringen, voordat het de borstwanden raakt (2).

Oorzaken.

5 290. De oorzaken van pericarditis en waterzucht in het algemeen zijn ook die van hydropericardium in het bijzonder; men kan in zoover eene ontstekingachtige, metastatische, kwaadsappige verzameling van vocht in het hartezakje enz. vaststellen. Het veelvuldigst blijft zij na pericarditis over en menige zoogenoemde metastatische waterzucht van het hartezakje, zoo als de na kraamvrouwenziekten ontstaande (Testa), na afwijkingen in den stondenvloed , behoort eigenlijk en regtmatig hier te huis. Onder de niet zeldzame oorzaken moet men de onderdrukking of het -verdwijnen van huiduitslag, roodvonk, pokken, roos, organische hartziekten, gebreken in de aorta, inde

(1) De hartslag is somtijds echter sterk hoorbaar. Sgiiöklein nam gevallen waar, waar men den hartslag niet hoorde, en andere, waar men hem onduidelijk meer naar achteren, eindelijk ook zoodanige, waar men hem naar boven bij het sleutelbeen en naar achteren bij de wervel-

olom hoorde; hij verklaart dit verschil uit den óf onveranderden óf hypertrophischen toestand van het hart, in het laatste geval wordt de aanstoot aan het vocht medegedeeld en doordat dit tegen den borst wand aangedreven wordt, hoort men ook den stoot in grooteren omvang.

(2) Docr enkele waarnemers zijn vele andere verschijnselen als karakteristiek voor hydropericardium aangevoerd , die echter noch genoegzaam bevestigd, noch ook uitsluitend aan deze ziekte eigen zijn. Seiïac wil het golven van het water in de tusschenruimten der 3de tot de 5de rib gezien hebben; volgens anderen (Corvisart) zou de hartslag hel gevoel mededeelen, dat hij door een vloeibaar midden op den borstwand voortgeplant wordt; volgens Raibabn hebben de zieken een gevoel, alsof hun hart in water zwemt; volgens Larreï zou men het golven gevoelen, wanneer men, terwijl de zieke hoest, den vinger tusschen de 5de en 6de rib legt enz. Hoe onzeker zullvC teekenen zijn, blijkt uit Booillaud's opmerking, die deze vochtgolving in een geval voelde, waar geen vocht aanwezig was, en dit gevoel veel meer door de zamentrekking van het door een gezwel tegen den borstwand aangedrukt hart te weeg gebragt werd.

Sluiten