Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ontleedkundige kenmerken.

§ 364. Het is moeijelijk te zeggen, of de flaauwte op zichzelve veranderingen in het lijk en van welken aard nalaat. De lucht, die Morgagni en Sênac in het hart meenen gevonden te hebben, kan eene verwijderde oorzaak der flaauwte zijn, maar is geen onmisbare ontleedkundige voorwaarde derzelve. De zamengevallen toestand der longen, waarvan Bichat spreekt, is het natuurlijk gevolg van de opgehevene werkzaamheid van het hart.

Herkenning.

§ 365. De flaauwte kan niet met beroerte of de verschijnselen vjn hersendrukking verward worden.

Flaauwte. I Beroerte.

In de flaauwte is de ademhaling Hier is de ademhaling diep, ron-

zwak, zeldzaam, en houdt eindelijk kend.

geheel op.

De pols is klein, zwak , onregel- De pols is vol, hard , langzaam, matig, menigvuldig.

Het gelaat is bleek, ingevallen, koud Het gelaat is donker , blaauwachtig

op het aanvoelen. opgezet, heet.

Verslapping van alle spieren, maar Verlamming van eene of van beide

geene verlamming. zijden, scheef vertrekken van de gelaatsspieren , van den mondhoek.

Intusschen kornen er gevallen van bloeduitstortingen in de hersenen voor, waar de drukking op de hersenen hunne werkzaamheid zoo volledig onderdrukt, dat de verschijnselen volmaakt met die van de zenuwberoerte (zie Deel III, Afd. 1, bladz. 52 en 101) of van schijndood met verlamming overeenkomen, en van deze laatste moeijelijk kunnen worden onderscheiden. Eerst wanneer de lijder weder tot zichzelven komt, geeft de voortbestaande verlamming de verklaring van de eigenlijke zitplaats der ziekte.

Oorzaken.

§ 366. Wanneer men zich afvraagt, waarom de verschillende invloeden , die als verwijderde oorzaken der flaauwte opgesomd worden, niet ten allen tijde en onder alle omstandigheden haar te weeg brengen, bemerkt men spoedig, dat zulk een invloed zelden alleen en hevig genoeg werkt, om de flaauwte te weeg te brengen, maar dat meestal de individuele ontvankelijkheid der bewerktuiging, eene verhoogde prikkelbaarheid, een toestand van zwakte deze voor de ziekmakende werking dezer invloeden toegankelijker maakt. Vele personen zijn inderdaad zoo prikkelbaar, dat de allergeringste oorzaken flaauwten ten gevolge hebben; bijzonder veelvuldig ziet men dit bij hysterischen en hypöchondristen; zoo ook na verzwakkende, langdurige ziekten, na het lang ontberen van voedsel; herstellenden uit ziekten worden soms flaauw , wanneer zij in eene opgerigte houding blijven, of eene matige beweging willen maken. Even als in allerlei tegennatuurlijke toestanden des zenuwstelsels, ontmoet men hier ook alle idiosyncrasien (syncope ab antipathia) en er zijn individus, die vele specifieke geuren, vap bloemen, muskus

Sluiten