is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meubelen, vlaggen en antiquiteiten in het Steen. Het meest trof een kapblok en kapmes, straftuigen voor de vadermoorders,wier misdadige hand zonder genade werd afgeslagen. Het Plantijnmuseum deed minder griezelig aan, maar de boeken en platen, de drukkerij en de mooie zalen, boden ook niet die verrassende aantrekkelijkheid. De schilderijen gingen zij maar niet zien, het museum lag te ver af. Line herinnerde zich dat in haar jeugd een primus van de Academie, een prijs van Rome, meende zij, haar eens had geschilderd, haar portret in de keuken terwijl zij aardappelen schilde. Wat de menschen daar voor bijzonders in zagen, begreep zij niet, 'twas kunstig, ja, maar... veel geld was er anders niet mee te verdienen, 't waren arme dutsen, de schilders, al werd er gefeest en de straat verlicht als zij primus waren ! Zij gingen maar liever naar de foor, smoutbollen eten en een vertooning bijwonen in het apenkot.

Een vette walm dreef onder de boomen uit de gebakkramen, in de warmstofferige lucht. Muziek en gejoel van stemmen gaf Tille, op voorhand reeds, een wee gevoel van de menigte, van knapen en meisjes, menschen met kinde-