is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nu eenmaal niets aan te verhelpen !... Kunt ge mij pen en inkt bezorgen voor de verklaring ? Ja, ja, een zware slag, mompelde hij verstrooid, toen hij de ontdane gezichten zag.

— Tille,ganu metLine naarbeneden, hier kunt gij niet helpen, verzocht Ole. Line zorgt gij voor warm water... Kunt gij helpen, boy !

— Ja, ja, zei de kostganger.

Gedwee liet Tille zich leiden, gebroken. Verward ging haar alles door het hoofd, er was geen verband, maar alles was triestig. Sloot zij even de oogen dan zag zij een lijkwagen, een zwarten wagen met gouden versiersels. Line had de luiken gesloten en de rolgordijnen neergelaten. Versuft zat zij in de schemering te staren, hoorde het tiktakken der klok, het drentelen der voetstappen en gedempte stemmen.Nu en dan klonk akelig de schel der voordeur.

Zoo zat zij uren lang verzonken in haar smart. Soms kwam Line kijken, streek haar over het blonde haar, zei geen woord. Wanhopig traag verging de tijd, en de vroege avond bracht zijn schaduw in de kamer.

Ole kwam binnen, pookte in het vuur, stopte een pijp, schoof een stoel naast Tille.