is toegevoegd aan uw favorieten.

Tille

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

laatsten wil van den afgestorvene. Hij schreef dat hij zich niet wel gevoelde sinds zijn vrouw was weggedragen. Hij had het voorgevoel haar weldra te volgen, en was bekommerd om zijn geliefd kind, dat alleen zou overblijven. Het spaargeld had hij belegd in Antwerpsche loten, waarvan de lijst der nummers in de schuif lag. Oom Jan woonde te ver, en Tille moest de zaak aanhouden als een zeker en treffelijk bestaan. Daarom verzocht hij Ole als voogd op te treden en haar bij te staan. Ole kende de zaak, had zijn vertrouwen en zijn vriendschap, en Line zou ook wel blijven. Had moeder blijven leven had mogelijk alles anders kunnen gaan, maar nu was er geen ander uitweg. Ole zou het best begrijpen en Oom Jan ook. Tille zou braaf blijven, zooals zij was, en later kreeg zij wellicht een man en dan zou zich alles wel schikken. Hij had met de eigenares gesproken en de belofte gekregen, dat zij mocht blijven wonen, want in haar huis kwam geen slecht volk noch zotte meisjes.

Maar dan is alles in regel, zuchtte Oom Jan ontlast, alles is in regel... ik kan met gerust gemoed naar huis. Want gij kunt immers toch niet weigeren, Ole?