is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit grauwe nevels

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gebeurtenis te vieren ; makkers moest hij medebrengen. Elkeen was welkom ; alles stond kant en klaar : de denneboom, versierd met allerprettigste en verrassende geschenken, bev ond zich in het nevenvertrek ; straks werden de hulsttakken opgehangen, de hulsttakken met winter-groene bladeren en roode bessen.

Toen vertrok hij. Buiten viel de vroege avond met slierend iichtgewolk van witten, doorschijnenden mist, waar het licht der huizen en der lantarens \ aag in verzaamde; schichtige schaduwen van paarden, wagens en menschen gleden langs hem weg. Achter zich liet hij de Sailors'rest, de preekende zendelinge, heel die mistroostige en strenge omgeving, waar hij soms heenging, uit gewoonte of heimwee, meestal er aangetrokken als de beurs leeg was. Hij zong er met anderen psalmen, ter eere van den Schepper.

De regelmatige begankenis begon ; van het eene kufje naar het andere, pratend met de waardin, trakteerend de biekens. Elke drempel, elk uithangbord herinnerde hem eene oude historie, eene dans- of vechtpartij, een liefdenacht, een plezierigen avond, gesleten met kameraden en tijdelijke gezellinnekens. Weer was hij de vroolijke Frits,