is toegevoegd aan uw favorieten.

Nestor de Tière, de baanbreker van het realisme op het Vlaamsch tooneel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

« De tous Jes drames de D. T. celui-ci est le plus poignant...

Ce drame enveloppe le spectateur d'une atmosphère accablante. On souffre avec Fritz Werner, qui est assurement une des créations les plus puissantes, les plus originales de D. T. »

VIII.

ELZA, eene comedie vol aangrijpende tooneelen, waarin het ééne gevoetaeffect zonder verpoozen op het andere volgt, behandelt, evenals B/oemefcen, de droeve geschiedenis van een gevallen meisje; hier echter eindigt dei verleider met haar te huwen.

Met dit stukje liep Van Beers zeer hoog op, om het dichterlijk en veredelend gevoel, dat er uit opstijgt. Het kan als t ware betiteld worden : « Plicht vóór en boven alles! »

« Dit stuk doet waarlijk goed aan het hart, omdat het ons geeft wat men, helaas, niet genoeg in den maatschappen}ken omgang vindt : een ontwikkelden geest, met fier gevoelig hart bij het jonge meisje; het belangloos weldoen en plichtsvervullen, de dweeperige zucht naar verbetering en ideaal. » (1)

« Alle karakters in « Eza » zijn misschien wel niet diep genoeg doorgrond en fijn genoeg geteekend; de titelrol echter is wonderwel uitgeborsteld in hare reine liefde en hare onwrikbare trouw.

Innig aangrijpend is de slotscène in het 3" bedrijr, als overhangen met een waas van weemoed, lijden en verblijden.

Heel het tooneelstuk door, tot op het einde, zweeft als een geest, Liboor Ram, de krankzinnige vader van Elza. die niet begrijpt wat er gebeurt, maar die zijn verloren kind zoekt en het, in 't laatste tooneel, terugvindt. » (2)

IX.

BONPAPA (3), in 1886 uitgegeven, ofschoon geschreven m 1883, moet als een sterk getypeerd blijspel op zichzélf beschouwd worden.

In dit stuk trachtte De Tière de techniek der Duitsche spelen, zooals De Gevolgen eener Leugen, te slachten. In die spelen

(1) "De Volksvriend,,, 10 December 189S.

(2) Arm. Roggen in "Onze Kringen,, 15 ^ovember i.i

(3) Fransche vertaling van Gustave Lagye.