is toegevoegd aan uw favorieten.

Nestor de Tière, de baanbreker van het realisme op het Vlaamsch tooneel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hier ook dient tot uitbundigen lof en hooge kunstwaardeering van onze twee knappe Meesters volmondig gezeid en herhaald : Ondanks de laffe aanvallen en de afbrekende cvttiek waarvan Baldie reeds vóór de opvoering ervan, het voorwerp was, van wege « De Ploeg », — een opzettelijk en onverwachts j.itgegeven schimpblaadje in 't West-Vlaamsch opgesteld, dat uitsluitend voor hoofddoel scheen te beoogen het werk van De Tière-Blockx, zoowel op letterkundig als op muzikaal gebied, tot op den grond toe af te breken — en, ondanks verdere lage kuiperijen en giftige schichten, is de datum van Zaterdag 25 Januari 1908, op tooneelkundig gebied, bepaald een ware heuglijke triomfdag geweest voor de Vlaamsche lyrische kunst.

Inderdaad, bepaalde grieven, ernstige stevige opwerpingen kon bedoeld krantje tegen het libretto niet inbrengen; alleen werden een 15tal flauwe, eenigzins minder flink uitgewerkte verzen aangehaald, die toch niet van aard waren de innerlijke waarde -van het geheele te overschaduwen. Voor de rest alleen spot en afbrekerij! Dit alles verborgen achter het schild van de verachtelijke anonimiteit en dan nog opgesteld in grove bewoordingen, in gemeene uitdrukking, een laag procédé welke raak de menschen kenschetst, die hier aan 't woord waren. Baldie was blijkbaar een gepaste, lang verwachte en op voorhand beraamd^ gelegenheid om lucht te geven aan den hevigen haat, aan het niet langer te onderdrukken gevoel van afgunst welke sommige ijverzuchtige benijders voor De Tière en Blockx in 't harte droegen.

Die pamphletten bereikten het nagejaagde doel niet, wel integendeel, zij kwamen het werk eerder ten goede ; want de nieuwsgierigheid was hierdoor nog meer gewekt en geprikkeld, zoodat voor de «première)) naar aanleiding van wat we reeds hooger zegden, de groote zaal van de opera totaal uitverkocht was en al wat maar naam had op kunstgebied, in Vlaanderen, de schrijvers en de vertolkers te Antwerpen geestdriftig toejuichte.

Met Baldie voltooide De Tière het laatste paneel van de drieluik over Vlaamsche zeden, die hij zich voorgesteld had te leveren. Herbergprinses speelde in de stad, De Bruid der Zee aan de zee, Baldie voert ons op den buiten, bij de landelijke bevolking, uiterlijk kalme menschen, eentonig van aard, bedaard in hunne uitboezemingen, maar inwendig, hevige driften streelend en onderdrukkend tot ze t niet meer uithouden en onstuimig dan laten uitbarsten.