is toegevoegd aan uw favorieten.

Meivuur

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bart treedt op haar toe en wil haar de hand vatten. Zij schrikt en trekt die terug.

Zandriene... Neen! Gij moet niet schrikken...

Wees goed... Gun één, twee oogenblikken

mij nu gehoor...

Gij weet... Van in mijn kinderjaren zocht ik u overal... Zandriene ! 'k Zie u garen !

Stel mij niet langer wreed te loor.

Zandriene begint water te putten; de ketens rinkelen.

Ik weet het wel... Ik heb gebreken...

'k Ben ruw van schors... wat kort van stof...

Mijn woorden klinken licht wat grof...

k Vocht ook al soms, maar... 't was om mij te wreken l

Half lachende:

Dorst mag ik niet, neen! Dat is waar...

'k Hou van plezier,... en 'k dobbel gaarne... Maar,

om van wat beters ook te spreken: —

Bart zit er warmpjes in,

zijn zaakje draait krek naar zijn zin;

Bart heeft zijn eigen boerderij,

heeft menig stukje weide en land daarbij,

en in zijn laadje, — 't wordt verteld, —

ligt blinkend, klinkend, menig hoopje geld!

De emmers zijn gevuld. Zij maakt aanstalten, om ze op te nemen en vast te haken aan 't juk.

Bart houdt haar tegen.

't Is maar, — ja, 't is maar om te zeggen:

zij doet precies geen slechten koop,

die