is toegevoegd aan uw favorieten.

De leeuw van Vlaanderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zou verwijderen. Toen hij het meende gevonden te hebben, liep er eene blijde uitdrukking over zijn aangezicht, en hij antwoordde :

• Waarlijk, meester Rogaert. dit verblijf zou ten hoogste gunstig zijn; maar volgens uw gezegde zijn de Fransche benden over gansch Vlaanderen verspreid; derhalve schijnt het mij zeer gevaarlijk voor eene vrouw deze reis te wagen. Ben geleide mag haar niet vergezellen, want dit ware nog erger. En zou ik jonkvrouw Machteld alleen met eenige dienaren laten gaan ? O, neen! ik moet haar zoo zeer als mijne zaligheid bewaken ; want Robrecht van Bethune zal eens van mij zijne dochter wedereischen. »

« Maar, mijnheer Adolf, laat mij toe u te zeggen, dat gij de jonkvrouw nog meer blootstelt, zoo gij haar in Vlaanderen houdt. Want wie toch zal haar beschermen P Gij niet, gij kunt niet. De heeren der stad zullen het ook niet doen : zij zijn aan Frankrijk te zeer onderworpen. Wat zou de arme edelvrouw dan geworden, indien zij door de Franschen ontdekt werd P »

« Ik heb haren beschermer reeds gevonden, • antwoordde Adolf. « Maria, wilt gij eenen knecht naar den deken der wolwevers zenden, dat hij mij kome bezoeken P Meester Rogaert, ik ben voornemens onze jonge edelvrouw onder de bescherming der gemeente te stellen. Denkt gij niet, dat dit eene goede ingeving zij P »

« O, ja, dit is geene slechte gedachte ; maar het zal u niet gelukken, want het volk is op al wat zich edel noemt zeer verstoord : het wil er niet van hooren. En waarlijk, mijnheer Adolf, zij hebben geen ongelijk; want de meeste edellieden spannen met onze vijanden aan, en willen de rechten der gemeente te niet doen. •

« Dit kan mij in mijn voornemen niet storen, wees daarvan zeker, meester Rogaert. Mijn vader heeft der stad Brugge vele voorrechten door zijne tusschenspraak verkregen, én dit heeft de deken der wevers niet vergeten en zijne gezellen ook niet Zoo echter mijne pogingen niet gelukten, zouden wij een veilig middel zoeken, om de jonkvrouw naar het land van Gulik te doen vervoeren. »