is toegevoegd aan uw favorieten.

De leeuw van Vlaanderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

menschen zich meesttijds door eergierigheid verleiden. Het is dus geenszins te verwonderen, dat het volk eenen bitteren haat draagt tegen die zijner broeders, welke zich te zeer verhenen ; van edelmoedige volksvrienden, als dezen waren, worden zij dikwijls lage en laffe vleiers, en ondersteunen de macht, die hen gemaakt heeft: zij weten, dat zij met deze klimmen en vallen zullen, en zij voorzien, dat het volk, hetwelk zij verlaten hebben, hen als overloopers zou verstooten en verachten.

De ambachten van Brugge hadden te veel betrouwen in de Coninc en Breidel, om op het oogenblik dergelijke gedachten te vormen. Nu waren hunne dekens edel; nu hadden zij twee mannen, die in 's graven raad toegelaten waren, en de vijanden hunner voorrechten mochten in de oogen zien en openbaarlijk bestrijden. Zij gevoelden hoezeer hunne macht daardoor moest aangroeien, en gaven zich derhalve aan de gulhartigste vreugde over. Zij bleven zoolang hunne juichingskreten herhalen, dat hunne borsten zich vermoeiden. Dan verging het gerucht, en de blijdschap bleef alleen op hunne wezenstrekken en aan hunne bewegingen zichtbaar.

Adolf van Nieuwland kwam bij de dekens en verzocht hen voor den veldheer te verschijnen : zij gehoorzaamden en gingen langzaam tot den ridderstoet.

Op het gelaat van den deken der wevers was geene blijdschap te lezen. Hij naderde statig en kalm, zonder dat eenige hartstocht hem scheen te ontstellen; nochtans was er zuiver genoegen en edele trotschheid in zijn hart; maar zijne gewone voorzichtigheid had zijne gelaatstrekken zoozeer aan zijnen wil onderwerpen, dat men zijne aandoening zelden er op lezen kon. Nu wilde hij zich de macht bewaren om eens, wanneer men van hem iets tegen het belang des volks eischen zou, tot den vorst te kunnen zeggen : Wie heeft uwe gunsten gevraagd ? Wat hebt gij mij dan gegeven om onrecht van mij te vergen P

Zoo was het niet met den deken der beenhouwers. Deze had zich nooit bedwongen; de kleinste drift, het geringste gevoel, dat zijn hart bewoog, drukte zich op zijn