is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit de bron

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«Alles wat ge wilt, maar dat niet!» Wellicht was het zijn aard van herdershond, die in hem sprak: zijn aard van onverpoosd zorgen en waken, maar in vrijheid, zonder kettingen en kluisters.

Toen de oorlog uitbrak bleven de meesters op hun buitentje en besloten niet te vluchten zoolang het leven daar houdbaar Z0"JgfZij namen velerlei maatregelen, die zij tot hun beveiliging geschikt achtten en twijfelden niet of ook de trouwe Fram zou hun van groote

hulp en steun zijn. , , u—.t

Het bleek al spoedig, dat zij niet te veel van t goede, wgzebt. venvacht hadden. Het was iets ongelooflijks hoe Fram voelde wat er eensklaps in het leven was veranderd en hoe onophoudelijk hij zijn meesters waarschuwde. Aanrukkende soldaten van het vaderlandsche leger, bewegingen van transporten en kanonnen, de eerste vluchtelingen welke de streek overstroomden, de eerste vliegers die de lucht doorzoemden, alles, alles signaleerde hij soms uren voor t daar was, met die wondere kracht van voorgevoel en instinctmatig waarnemingsvermogen, welke als een zesde zintuig in hem leefde. Zyn meestere ^wij feldèn niet of door Fram zouden zij precies weten wanneer het droevig oogenblik van vluchten was gekomen als het ooit zooverre komen moest; en zij hadden slechts een groole angs , dat Fram eens zou verdwalen, of meegenomen ot gedood worden. Daarom hielden zij hem den ganschen dag in og .?n beson te duisteren namen zij hem binnen, of bonden zij hem buiten met de ketting aan zijn hok. Dan gaf Fram wel geen teeken meer van leven, maar zij wisten althans dat hij veihg opgeborgen was en dat zij den volgenden dag weer op hem konden rekenen.

* * *

Zoo zaten zij eens, op een avond, allen samen om de tafel bij de lamp. Vader en moeder lazen bezorgd in de couranten en de kmd ren- een klein jongetje en een meisje, speelden nog even met hun bouwdoos, vóór het naar bed gana. Buiten lag Fram vastgebonden

aaDedag0tas onrustig en vol benauwdheid geweest. Voo.^ eerst had men heel duidelijk in 't Oosten het vijandelijk k^n geho°rd en veel menschen uit de buurt waren, voor het naderend onheil, reeds

gevlucht.