is toegevoegd aan uw favorieten.

Nelly Degenstein

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heel veel van Elze." „Wat? ook—heel—veel?" De bruine oogen keken vragend in de zacht blauwe van Nelly. „Nel, liefkind! denk je, dat..." „Ja, ik denk, dat we met ons drieën heel gelukkig zullen zijn."

Nelly's voorspelling scheen bewaarheid te zullen worden. Het volgend jaar was Elze van Geemeren de gelukkige vrouw van burgemeester Degenstein en toen nog een jaar later een klein Elsje Degenstein geboren werd, scheen er werkelijk niets aan het geluk van ouders en zuster te ontbreken. Klein Elsje werd gekoesterd, vertroeteld, met de teederste liefde verzorgd en dat scheen het kleine wezentje goed te doen. Het beloonde aller liefde en toewijding door flink te groeien en als het haar kleine armpjes wat stevig om moeders hals sloeg, dan zag men daarin al de betuiging van hartelijke wederliefde. Och, hoe wreed werd het geluk verstoord! Klein Elsje was ternauwernood een jaar oud, toen hare moeder na een ziekte van slechts enkele dagen overleed. De burgemeester was ontroostbaar en Nelly innig bedroefd; alleen het kind lachte en eischte onbewust het leven met de levenden. Het wilde spelen, dwong vriendelijke woordjes af, moest getroost worden bij den onbeduidendsten tegenspoed, en concentreerde al spoedig alle gedachten op haar klein persoontje. Zij werd de trots van haar vader, die haar wel wat