is toegevoegd aan uw favorieten.

Nelly Degenstein

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook," verzekerde zijn broertje, „moar ik zal alles goed ont'olden wat ie ons 'eleerd 'ebben! „Dat is goed, jongens" zei Nelly en als ik later weer bij Geert met Stiene kom, dan leeren we weer samen, hé?" „Ja, as Veader dan weer mit 't schip in Gieteren is." Dit werd afgesproken en de les verliep verder zonder eenige stoornis. Toen dejongens weg waren, las Nelly haar brieven nog eens rustig over.

,,'Oe giet 'ï thuus?" vroeg Stijntje.

„Goed; Doortje zorgt goed voor alles, alleen de palm schijnt alle dagen om te vallen; die zal wel dood zijn als ik thuis kom." Zij liet Stijntje den brieflezen. „Diestumper!" zei Stijntje, „ze kan joa niet schrieven, naargensstiet oaste 'n betrokken letter (hoofdletter)." „Jawel," zei Nelly, „ze schrijft al veel beter dan ze gedaan heeft; ze is zoo vaak ziek en daardoor heeft ze nooit geregeld kunnen schoolgaan." „Och, dat schoap, nou, dan 'eb ik niks 'ezegd. Zoo, dan 'eb ie 'eur vaaste ook al 'eleerd net as dejongens?" „Ja, zoo'n beetje wel, maar 't geeft niet genoeg. Ik zal haar dezen winter eens geducht onder handen nemen," zei Nelly Toen verdiepte ze zich weer in den brief van haar Vader. „Donderdag zullen we al weg moeten, Stijntje,'' begon ze na een poosje. „Waatte?" Stijntje liet van verbazing haar naaiwerk vallen. „Ja, vader komt Vrijdag thuis in plaats van Maandag en hij schrijft, dat hij wel alleen kan zijn, maar dat vind ik natuurlijk niet prettig." „Nee, dat is van zelf, dat begriep ik, moar ie goan nog niet vort, 'eur! nou zeg ik ers net as Elssien: „geen pake van." 't Is alleenig