is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Met loome bewegingen bundelde hij z'n boeken en cahiers weer bijeen ; in deprimeerende moedeloosheid begon hij z'n dagtaak en even na hem vertrok Jacob.

Henriet, plots vereenzaamd, als overrompeld door de beklemmende verlatenheids-stilte, die leek opgeroepen door den doffen slag, waarmee de voordeur was dichtgeploft achter haar zoon, bleef nog 'n tijdje zitten aan de ontredderde ontbijttafel, starend op haar bord met de restjes van haar boterham onaangeroerd.

Totdat ze op-eens, als besloten, Dientje de meid schelde om juffrouw Suus nog 'ns te gaan kloppen.

Suus lag wakker te bed; ze was ontwaakt met 'n kleine verwondering, dat Emmy niet meer op de kamer was. Ze had dan nu toch wel 'n poosje geslapen, begreep ze. Maar onverschillig voor den tijd, bleef ze met geloken oogen op den rug liggen soezen.

Het regende weer. Met knabbelgeluidjes tekkelden de water-pijltjes tegen de ruiten en regelmatig, als de tik van 'n klok, hoorde ze den val van 'n droppel op het zinken plat van de meidenplee. — Doch eerst door het kloppen van Dientje zonk, met 'n schrikschokje, de doffe doezel uit haar denken, hervond ze den gang van haar tobbende gedachten, welke dien nacht de slaap niet durend had kunnen bemeesteren. Thans, in de wil-sterkende, klare dagwerkelijkheid begreep ze zelf niet meer dat zorgelijke getob. . Hoe was 't mogelijk geweest, dat de toekomst haar zoo ontzettend moeilijk toegeschenen was vannacht ? Haar besluit was toch al lang genomen. . ze had er lang en breed over nagedacht en nu ze vandaag Meerhold zou schrijven, dat hij komen mocht, was er plotseling die benauwende aarzeling en twijfel gerezen, onbegrijpelijk en kinderachtig en toch. . .

Als door 'n profetische waarschuwing gewekt was ze wakker geworden in haar eersten slaap en daarna had ze den langen, langen nacht wakker liggen woelen in haar bed, vechtend tegen het schrikbeeld, dat haar nerveus-werkende hersens onverjaagbaar omvat hielden. Als van 'n duister labyrinth hadden haar gedachten vergeefs den lichtenden