is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunnen veranderen, toen de distillateur zelf wat jovialer vervolgde: „Je moet me ten goede houden, beste jongen, maar als je me wezenlijk over het een of ander spreken wil, kom dan morgen na beurstijd even op m'n kantoor hè, dan ben ik tot je dispositie."

„Nou ja, enfin. . . zoo vreeselijk gewichtig is 't dan ook eigenlijk niet," trachtte Boekelhorst 'n luchtigen glimp aan het onderhoud te geven, „en Leyter kan er wel bij blijven.. waarom niet? De kwestie is deze. . ." Hij zweeg even, terwijl hij z'n hoofd dieper op de borst liet zinken, als om de uitwerking van z'n woorden niet te zien.

„De kwestie is. . . die twee-honderd pop, die ik daar net aan je verloren heb, die zou ik wel weer terug willen hebben. .

„Dat snap ik," spotte Meerhold hem in de reden vallend.

„Je moet me uit laten praten. .. ik bedoel natuurlijk tijdelijk. Over 'n paar weken zal ik je het bedrag geven ... maar op 't moment kan ik 't geld verduveld slecht missen."

„En je bent zoo goed bij kas!"

„Jawel... maar dat geld is eigenlijk niet van mij . .. tenminste voor 't grootste deel niet."

„Ah, zoo!"

„Om je de waarheid te zeggen, moet ik daarvan morgenochtend enkele branders betalen .. . voor 'n paar gistklanten, begrijp je."

Boekelhorsts stem daalde tot vertrouwelijk gefluister. Hij liep nu met z'n lijf dicht tegen Meerhold aangedrukt, die hem van uit de hoogte aankeek, doch zwijgen bleef op die confidentie.

Bedremmeld, schuldbewust bekende na 'n tijd de ander verder:

„Ik vond het 'n beetje beroerd, weet je, tegenover jou en tegenover de anderen omme . .. toen ik het geld had laten zien ..

„Je heb 'ns willen geuren," hielp hem Jacob.

„Och, ik was er zeker van op 't eind te zullen winnen .. . gek, maar dat geloofde ik secuur ... Ik kan me nog niet voorstellen, dat ik die tweehonderd pop kwijt ben ... Maar ... e ... 't kan jou natuurlijk niet schelen, wanneer