Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar ook de Chineesche kleinhandelaar, die gewoon is geregeld van de hoofdplaatsen uit het binnenland te bereizen, vindt dan geen voldoenden afzet voor zijne waren. Na een of twee geslaagde oogsten verheft het verkeer zich in den regel weer tot het vroegere peil.

De lijn Semarang-Joana vertoont, sedert de voltooiing in 1884, een opmerkelijk verschijnsel van gestadigen achteruitgang, aanhoudende tot 1899, doch daarna gevolgd door een tijdperk van krachtige ontwikkeling. Nadeelige invloeden, als overstrooming en mislukte oogsten, kunnen van dien achteruitgang de oorzaak niet zijn geweest, daar zulke rampen in de door die lijn doorsneden streek in het tweede tijdperk zeker niet minder voorkwamen dan in het eerste. Vermoedelijk is de verklaring van het verschijnsel daarin te zoeken, dat de oorspronkelijk vastgestelde vrachtprijzen, die tot 1899 bijna zonder wijziging werden gehandhaafd, voor den inlandschen reiziger te hoog waren. In 1899 werd daarvoor het tarief van één cent per kilometer in de plaats gesteld, waarvan de gunstige invloed onmiddellijk merkbaar was. Verbetering der dienstregeling en uitbreiding van .het aantal treinen gingen met dien maatregel gepaard. De opening der voedingslijnen Joana-Tajoe en JoanaLasem (1900) droeg mede bij tot bevordering van het verkeer.

Omtrent de inrichting van den reizigersdienst bij de tramwegen op Java zij hier het volgende vermeld.

Bij den aanleg van de eerste lijnen der Samarang-Joana Stoomtram-Maatschappij was het streven den reizigersdienst op even eenvoudigen voet in te richten als bij de tramwegen in Nederland gebruikelijk was.

De wachtlokalen op de stations en halten waren van hoogst eenvoudigen aard (Hoofdstuk III). Daarenboven werden reizigers opgenomen en uitgelaten op vaste stopplaatsen, aanvankelijk zonder eenige schuilplaats voor de reizigers. Eerst in een later tijdperk zijn een deel dier stopplaatsen van open wachtlokalen voorzien.

De plaatsbewijzen werden door de conducteurs in de treinen verkocht. Toezicht hierop werd uitgeoefend door treincontroleurs, die zich langs de lijn bewogen Om onverwacht in de treinen • de plaatsbewijzen na te zien. Inzameling der gebruikte plaatsbewijzen had niet plaats.

De rijtuigen waren verdeeld in twee klassen. Van de eerste klasse werd — en wordt nog — gebruik gemaakt door de Europeesche en hoogere inlandsche ambtenaren, benevens door gegoede Europeesche en Chineesche particulieren. Het aantal reizigers in die klasse is in den regel gering; men kan haar evenwel niet missen, hoofdzakelijk met het oog op de bestuursambtenaren. In de tweede klasse namen aanvankelijk zoowel de minder gegoede Europeanen als Chineezen en inlanders plaats.

De eerste reizigerstarieven der Samarang-Joana Stoomtram-Maatschappij hielden de vrachtprijzen op een vrij hoog peil.

Sluiten