Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijken, zeer ernstigen aanval op hetgeen hun toekwam. Onder deze omstandigheid was het duidelijk dat zelfs, wanneer de maatschappij er toe zou besluiten zich tot de regeering te wenden, het resultaat nihil zou zijn. Want het spreekt van zelf dat geen enkele regeering er licht toe zal over gaan tegen de eenparig uitgesproken meening van alle faculteiten een nieuwe regeling in te voeren. Wanneer wij dus gingen zeggen: „die klinische hoogleeraren, het kan ons niet schelen of zij willen meewerken of niet, het doet er niet toe; wij gaan toch tot de regeering , dan kan men daarmede misschien een hoeratje krijgen in een vergadering, maar daarom is het ons niet te doen. Het spreekt van zelf dat in die omstandigheden het resultaat nihil zal moeten zijn, want zonder haar officieele raadslieden kan een regeering nauwelijks ingrijpende maatregelen voorstellen en invoeren. Het eenige, wat wij kunnen doen, naar mijn meening en die van mijn medeleden, is langzamerhand de klinische hoogleeraren, die tegen onze voorstellen zijn, te overtuigen dat niet het hooger onderwijs, door onze voorstellen te volgen, wordt ontwricht, doordat wij de leerlingen zouden onttrekken aan hun leeraren, maar dat het nuttig is, behalve de leermeesters, ook officieuze of half-officieele leeraren te kunnen hóoren en hun uiteenzettingen te kunnen volgen. Reeds in onze allereerste bespreking is er, ook door mij zelf op gedrukt, dat de groote vacanties het zwakke punt opleveren in de opleiding. Die vacanties kan men op verschillende wijzen opvatten. Men kan zich richten naar den studenten-almanak, dan zijn ze kort. Of wel men kan ze afmeten naar hetgeen in de praktijk het geval is, van af het tijdstip, waarop het ziekenmateriaal wordt ingekrompen, de hoogleeraren thuis blijven, de innervatie-toestand van de kliniek vermindert, dan verdient de groote vacantie haar naam met volle recht en is het een groote vacantie. Nu lag het voor de hand, dat wij die groote vacantie wilden benutten voor ons instituut. Zoo scheen het ons toe dat, als overgangsmaatregel ter verbetering van het praktisch onderwijs, het beter benutten van de groote vacantie buiten de academische ziekenhuizen een voordeel kon zijn. Aangezien wij het praktisch beter vonden ons niet onmiddellijk tot de regeering te wenden, hebben wij voorgesteld een dergelijk schrijven aan de klinische hoogleeraren te richten om er op te wijzen welke stroomingen er in onze maatschappij gaande zijn. Dit is de toelichting, mijnheer de voorzitter, die ik wilde geven aan dit rapport. Niet de verdediging — ik herhaal het. Want mij persoonlijk zou het veel sympathieker zijn, indien het mogelijk ware een weg te vinden, gelijk door den heer SNOECK HENKEMANS is aangewezen, waarbij aan bepaalde personen opgedragen wordt het onderwijs te geven aan jongelui, die niet op het behoorlijke oogenblik een coassistentschap kunnen verwerven aan een academisch ziekenhuis.

51

Sluiten