Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

drie of vijf jaar komt te staan voor grooten strijd. Want dan zou de positie der geneesheeren geheel in de war kunnen geschopt worden en wordt die positie veel onzekerder dan zij nu is. Nu staan wij tegenover ziekenfondsleden en dan hebben wij ons voor onze geheele praktijk collectief aan de ziekenfondsen gebonden". Die redeneering van den heer KOCH is volkomen juist, maar hij vergeet de keerzijde van de medaille te bezien en dat is een groote fout. Wanneer een generaal optrekt met zijn leger, dan is het goed als hij dat doet met vliegenden vaandel en slaande trom, maar hij mag niet vergeten zich in den rug te dekken. Dat geldt ook voor ons. Ieder, die een strijd begint, moet kijken naar de gevaren, welke hem bedreigen in den rug. Daar ligt de fout van den heer KOCH. Het gaat niet om politieke overwegingen; laten wij die er buiten laten. Het gaat om de vraag of de Ned. maatschappij tot bevordering der geneeskunst er aan gedacht heeft zich in den rug te dekken. Nu vraag ik den heer KOCH: „Wat is beter? Dat wij om de drie of vijf jaar in zekere afdeeling eens een niet principieelen strijd zullen krijgen over min of meer beteekenende verschillen of dat wij in het groot tegen groote politieke partijen op het oogenblik een principiëelen strijd moeten gaan voeren?" Begrijpt de heer SNOECK HENKEMANS, begrijpt de heer KOCH dan niet dat wij in dat geval de volgende verhouding zullen krijgen ? In het geheele land zijn de geneesheeren door collectieve arbeidsovereenkomsten aan de ziekenfondsen gebonden. Een ziekenfonds, dat ruzie zoekt en dat collectieve contract op unfaire wijze wil gaan wijzigen, moet bij de weinige geneesheeren terecht komen, die rondloopen en vindt moeilijk een onderkruiper. De Ned. maatschappij tot bevordering der geneeskunst staat tegenover zoo n ziekenfonds veel sterker dan nu die ziekenfondsen in den geheelen kring van geneesheeren de onderkruipers, de minder faire individuen moeten gaan zoeken. Begrijpen de heeren SNOECK HENKEMANS en KOCH dan niet, dat het aantal slachtoffers onder de geneesheeren veel kleiner zal zijn, dat altijd overleg veel beter is dan verbitterde strijd? Ik heb den heer SNOECK HENKEMANS zoo even de dwaze onderstelling hooren uiten, dat voor bestaande ziekenfondsen die strijd op het oogenblik niet wordt uitgevochten. Dat is immers dwaasheid. Gesteld: wij stichten een afdeelingziekenfonds. Amsterdam met een maximum weistandsgrens, kunnen wij dan zeggen: „nu moeten wij den anderen bestaanden ziekenfondsen te Amsterdam de weistandsgrens niet opdwingen? Wij zullen wel degelijk bij arbeidsovereenkomst met de oude fondsen een weistandsgrens moeten vaststellen. Waar blijft anders ons afdeelingsziekenfonds? Als men in het ééne een grens heeft van ƒ2400 en in het andere van ƒ3000, dan verloopt ons afdeelingsziekenfonds direkt. Dat heeft geen reden van bestaan meer. Ongetwijfeld zullen

Sluiten