Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

patientjes op een zaal voor volwassen vrouwen laten verplegen.

Het ziektebeeld der epidemische cerebro-spinaal meningitis is vrij typisch en gewoonlijk is men in staat om zonder veel kans op mistasten de juiste diagnose te stellen. Yan de tuberculeuze meningitis onderscheidt de epidemische zich al dadelijk door het plotselinge begin. Bijna altijd is de moeder in staat ons het uur op te geven, waarop het kind het eerst blijk gaf zich ziek te voelen, terwijl men gewoonlijk verder zal vernemen dat noch hereditaire belasting voor tuberculose aanwezig was, noch eenige andere ziekte (otitis, infectieziekte enz.) waren voorafgegaan. Het spreekt van zelf, dat op dezen regel uitzonderingen kunnen voorkomen. Een kind uit een tuberculeuze familie, of een dat van een andere infectieziekte hersteld, of zelfs er nog aan lijdende is, zal door een toevalligen samenloop van omstandigheden ook wel epidemische meningitis kunnen krijgen. Dikwijls komt gedurende het begin der ziekte braken voor, maar niet altijd. In ons eerste geval had geen braken plaatsgehad.

Het temperatuurverloop bij de epid. c. sp. men. is niet zeer typisch; gewoonlijk zijn de temperaturen hooger dan bij de tuberculeuze; het verloop is gewoonlijk onregelmatig, somtijds, zooals ook in ons geval I, zuiver intermitteerend.

Dikwijls komt bij de ep. c. sp. men. herpes voor, hetgeen door velen als diagnostisch zeer gewichtig kenteeken wordt beschouwd ook tegenover de „gewone" menigitis. In geen der door mij waargenomen gevallen zag ik herpes. Ook de Bruin miste herpes in verschillende zijner gevallen. Wat de symptomen van den kant van het centrale zenuwstelsel betreft zoo zag ik in mijne gevallen — en ook vele anderen namen dit waar — de spinale verschijnselen zeer sterk overwegen boven de cerebralen. Alle drie de kinderen waren gedurende het geheele beloop der ziekte volkomen bij bewustzijn, convulsies waren slechts nu en dan in geringe mate te zien. Er bestonden geen oogspierverlammingen. Aan den fundus ocnli geen afwijkingen. Daarentegen is er altijd een sterke opisthotonus; de wervelkolom is stijf vooral in het nekgedeelte; tevens is de nek pijnlijk bij druk.

Sluiten