Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd weg te laten gaan, dien hij even lief had als zijn leven. Als hij verhaalt, dat de Heere heeft gesproken, moet men dus de tijdsomstandigheden in aanmerking nemen, alsof hij zeide dat hem het medicijn is toegediend tot verzachting zijner smart. En zoo leert hij ons, dat het beste geneesmiddel om droefheid te verzachten of te genezen ligt in het Woord van God.

Hef nu uwe oogen of>. Zoodra de Heere aan Abrams zaad het land belooft, merken wij Zijnen wonderlijken Raad op in het verwijderen van Lot. Voor Abram alleen had hij het land bestemd ; zoo Lot bij hem was gebleven, zouden beider kinderen vermengd zijn. Wel was de oorzaak van den twist zondig, maar naar Zijne oneindige wijsheid keert God die ten goede, opdat Lots nakomelingen geen deel der erfenis zouden bemachtigen. Dit is de reden, waarom Hij zegt: Zoover het land zich uitstrekt geef ik het aan u en uwe kinderen. En daarom is er geene reden, waarom u die eenzaamheid en bewoning al te droevig en te hard zou vallen, want ten slotte staat u een heerlijk loon te wachten. Wel was dit vroeger reeds aan Abram beloofd, maar God maakt op dit oogenblik Zijne belofte tot een geneesmiddel voor Abrams droefheid want dit is zeker, dat de belofte niet alleen is herhaald, om Abrams geloof te voeden en te sterken, maar dat hem eene bijzondere Godspraak is gegeven, om daaruit te vernemen, dat God voor Zijn zaad zorgde, toen Hij Lot van hem liet scheiden. Luthers beschouwing, die hier evenmin als op andere plaatsen zekerheid biedt, is, dat God door den eenen of anderen profeet heeft gesproken. De belofte van het bezit des lands tot in eeuwigheid ziet niet alleen op den duur daarvan, maar op een tijd, die eindigde met de komst van Christus. Over het woord oViy (olam) twisten de Joden onzinnig ; doch al komt het op verschillende wijze in de Schrift voor, te dezer plaatse omvat het, gelijk ik vroeger heb aangestipt, den geheelen tijd der Wet. En zoo wordt het verbond, dat de Heere sloot met het oude volk Gods, op meer dan eene plaats eeuwig genoemd, omdat het Christus' ambt is, de wereld door Zijne komst te herscheppen. En de verandering, die Christus heeft aangebracht, was geene afschaffing van de oude beloften maar veeleer bevestiging daarvan. Dat God dus op het oogenblik niet een bijzonder volk heeft in het land Kanaan, maar een volk, dat overal verspreid is door alle wereldstreken, doet dus de belofte aan Abrams zaad van het bezit des lands

Sluiten