Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de hulpe des Heeren inroepend, opdat hij mochte handhavende rechten van staten en territories en van heel de natie ; de Constitutie ongeschonden bewaren, en de voortdurende unie, harmonie en voorspoed van allen zoeken, volgens de beginselen door de conventie aanvaard en uitgesproken. Dat was kort doch krachtig.

De verkiezingsstrijd, die in den nazomer en den herfst volgde, was ten hoogste bitter en pijnlijk.

Men schold Lincolns partijgenooten uit voor „zwarte Republikeinen" en „Negerbeminnaars" en nog veel erger. Men riep luide en schier allerwege dat Lincoln de Unie zou splijten, gelijk hij vroeger met de rails had gedaan.

Het Zuiden bedreigde het Noorden met uittreding uit de Unie, zoo Lincoln verkozen werd, want men wilde nooit buigen, zoo getuigde men, voor een zwarten Republikein, hoewel Lincoln zelf een man van zuidelijken stam was. Zelfs zond de goeverneur van Zuid Carolina een schrijven rond aan de andere gouverneurs in het Zuiden, meldend dat zijn staat gereed stond om uit den statenbond te gaan, zoodra het bleek dat de meerderheid van stemmen op Lincoln was gevallen. En Lincoln kreeg de meerderheid der electorale stemmen ! Hij kreeg 180 keurstemmen, allen van noordelijke staten, en 1.866.452 populaire stemmen.

Douglas, de candidaat van de noordelijke Democraten, verwierf slechts een twaalftal keurstemmen. Het volk had genoeg

van zijn schipperen.

Breckenridge. de candidaat der zuidelijke Democraten, had 7-2 electorale stemmen op zich vereenigd en ruim een half mil-

lioen volksstemmen.

Met Hannibal TTamlin van Maine, den candidaat voor het vice-presidentschap, trad Lincoln dus als overwinnaar uit den heeten strijd en op den vierden Maart 1861 zou hij openlijk worden geïnstalleerd, als de opvolger van James Buchanan, om als de zestiende president der Vereenigde Staten van NoordAmerika het bewind te voeren.

Sluiten