Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op waardige wijze sprak hij, als een geoefend staatsman.

Zijn stem, aan spreken in de open lucht zoo gewoon, klonk helder en duidelijk en ver in het rond.

De hoofdzaak van zijne verklaring was, dat hij zich niet ten doel stelde, gelijk zijne vijanden hadden uitgebazuind, om met geweld in te grijpen in de instelling der slavernij, zooals en zoolang die grondwettig in het Zuiden bestond. Wat de uitgetreden staten aanging, verklaarde hij, dat deze geen recht hadden om alzoo te handelen. Zulks te pogen hield in een aanslag op de Unie en het nationaal bestaan; en verzet tegen het gezag der Unie brandmerkte hij als revolutionair en strafwaardig. Hij hoopte dat niemand het als eene bedreiging zou opvatten, maar hij verklaarde het zijn duren plicht om de Unie te verdedigen tegen alle vijanden, van buiten en van binnen, en hij zou alle krachten inspannen om de wetten van de Republiek ten uitvoer te brengen, gelijk het betaamde. Evenzeer zou hij al zijne macht gebruiken om de eigendommen en plaatsen van de Bondsregeering in te nemen en te houden.

Zich ten slotte wendende tot hen die het Zuiden sympathiek waren, sprak hij aldus: ,,In uwe handen, mijn ontevreden medeburgers, en niet in de mijne, is de gewichtvolle zaak, of wij al of niet Burgeroorlog zullen hebben. Het goevernement zal u niet aanvallen. Er zal geen strijd wezen, tenzij gij zelf den strijd opent. Maar, gij zult in den hemel geen eed kunnen laten opteekenen om de regeering te verwoesten, terwijl het mijn plechtige eed is om haar te handhaven, te beschermen en te verdedigen."

Er waren er in het Noorden, die meenden dat de nieuwe president zich niet kras genoeg had uitgedrukt over de staatkundige vraagstukken.

In het Zuiden waren de heethoofden zeer vergrimd, omdat Lincoln zich zoo matig had uitgesproken. Had hij scherper bewoordingen gebruikt, dan hadden ze meer materiaal gehad om hun volk tegen den president op te hitsen. Het was dus zeker

Sluiten