is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der plantkunde voor Nederlandsch-Indië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

massa's aan rotsen, tegen boomstammen, op steenen, zelfs somtijds op leerachtige bladeren voor. Veel licht en een vochtige omgeving bevorderen hun ontwikkeling. In het gebergte ziet men ze veel meer dan in de laagvlakte. Alle Korstmossen kunnen uitdrogen zonder er schade van te ondervinden en weer opnieuw opleven

bij bevochtiging.

Wanneer men een dwarsdoorsnede maakt door het loof van het een of andere korstmos ziet men dat dit bestaat uit een net van schimmeldraden waartusschen een groot aantal cellen van zeer eenvoudig gebouwde, ééncellige groenwieren of blauwwieren zijn verspreid. De wieren zorgen blijkbaar voor de assimilatie van de gemeenschap, de zwam geeft aan het geheel den vorm en houdt de wiercellen bij elkander.

De vermenigvuldiging geschiedt soms door broedknoppen, kleine korreltjes die door den wind kunnen worden verspreid, en die uit eenige wiercellen bestaan die door zwamdraden omsponnen worden, soms ook door sporen die op de wijze van de gewone zwamsporen ontstaan.

Men kent van de Korstmossen zeer talrijke families, geslachten en soorten. Het zoogenaamde IJslandsche Mos der apotheken is een korstmos. Uit enkele korstmossoorten wordt lakmoes gemaakt. In de steppen en woestijnen van Noord-Afrika en Azië groeit op de rotsen zeer veel een korstmossoort, waarvan het loof in stukjes van de grootte van een erwt door den wind wordt verbreid. Deze stukjes zijn eetbaar en hebben aanleiding gegeven tot de verhalen over mannaregens.

6

e

Fig. 360. Dwarsdoorsnede door een Korstmos (onder het microskoop). Men ziet de kleurlooze zwamdraden en de ronde wiercellen. Aan de bovenzijde vormt de zwam sporen.