is toegevoegd aan uw favorieten.

Een jaar onder de Karo-Bataks

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geschiedde het: de zuster werd geplant en veranderde in een suikerpalm, nu gaven hare bloemstengels de palmwijn, de drank der vorsten".

Zie daar het kinderlijke verhaal, voor welks waarheid ik natuurlijk niet insta. Evenmin voor de zuiverheid van alle bataksuiker. Wij proefden de suiker van onzen vriend — dat was de echte suiker, zeide die oom; maar eilacie: ook hier al levensmiddelenvervalsching. Er zijn nl. suikermakers, die meel van oebi of andere knolvruchten in de suiker mengen en zoo de suikerbrei een beetje veel maken. Dat viel me tegen, ik had niet gedacht dat die natuurmenschen er ook al zulke praktijken op na zouden houden.

Het werd tijd om op te stappen. Verderop lag het dorp Soegoen, dat wilde ik nog gaan bezoeken en met de menschen kennismaken. Gloeiend brandde de zon van boven en de alang-alang kaatste de hitte van onderen weer terug; rechts en links staken jonge boompjes hunne kopjes uit dien vijand van alle andere planten omhoog. Op deze vlakte is twee jaar geleden rijst geplant en (zoo onderwees mij si Lewet) over zes jaar zou hier weer een bosch staan; dan hakt men dit weer om en wordt het weer rijstveld. Twee jaren plant men dan weer daarop rijst om het dan weer zeven of acht jaar te laten liggen.

Wat brandde de zon! Mijn tropenhoed drukte zwaar op het hoofd en grooten lust bekroop mij dat ding af te zetten: ik wist echter niets beters er voor in de plaats te nemen. Een hoofddoek zooals die Lewet droeg kon mij ook niet bekoren, die liet juist de kruin van het hoofd onbeschermd. Het zal over twaalven geweest zijn toen wij de kampong Soegoen bereikten. Deze was, evenals Batoe Gandjang in een bosch gelegen, maan minstens tweemaal zoo groot. Het dorpserf was zeker in twee maanden niet geveegd, en de dorpsomheining was in zeer vervallen staat. Na ons in de djamboer neergezet