is toegevoegd aan uw favorieten.

Tot welzijn van Java

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Chr. Inlander binnen de Moh. desa onhoudbaar te maken. — Deze toestanden kennende, begrijpt men ook waarom de Christenen te Tjideres niet beproefden aandeel te verkrijgen in de communale rijst-akkers; ja zelfs een ontkennend antwoord gaven toen eenigen hunner door een Eur. Ambtenaar — zeer onhandig, in tegenwoordigheid van Inl. hoofden - werd gevraagd, of zij aandeel in de communale gronden der Moh. desa wilden ontvangen. Een van de Roomsche kerk afgevallen Calvinist solliciteert niet om koster te worden in eene Roomsche kerk.

Hoewel het communaal grondbezit hier domineert, toch bezitten sommige Inlanders — vooral vroegere desa-hoofden en ambtenaren — ook individueele gronden, verkregen door ontginnen, door aankoop of op andere wijze. Van zoodanige gronden nu werd onze gemeente door aankoop bezitster.

Al spoedig echter kwam de gemeente bij zoodanigen aankoop in botsing met de theorie, dat individueel grondbezit den Javaan zal opheffen.

Waren de gronden, voor woonerven aangekocht, immer zonder eenige moeite ingeschreven op naam der gemeente, wijl van die woonerven geen belasting in geld wordt geheven; de inschrijving echter van belastbare rijstakkers op dien naam, vond wel bezwaar; doch alléén omdat de betrokken ambtenaar in het register van grondbezitters, wel vermeld vond — behalve bepaalde personen — ook Mohammedaansche gemeenten (desa), doch geen Christen-gemeenten.

Alzoo waren ook wij wel verplicht ons te bedienen van een

„Stroopop",

die op Java zooveel torst, en zulks tot schade van de Schatkist. Voor wie dezen pop niet kent diene het volgende.

Wie geen Inlander is, kan alléén eigenaar van gronden worden door aankoop: eerst van den Inl. bezitter en daarna van den Staat; doch dit laatste is zeer kostbaar en beperkt tot kleine stukken voor het bouwen van woonhuizen of fabrieken.

Nu wonen er op Java zeer veel Europeanen (pur sang en Indo), Chineezen, Arabieren e. a., die gronden behoeven