is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunst beoefende en wier plaatselijke profetieën alle verwezenlijkt zijn geworden, aan mij voorspeld dat ik eens eene koninginnekroon zou dragen. Ik zie nog niet Bonaparte als koning en mij zijn troon deelende."

„Gij zult met hem den roem kunnen deelen, die den opperbevelhebber van het schoonste leger der Republiek zal kronen."

„Wat wilt gij daarmede zeggen, waarde Barras?' vroeg Josephine.

„Ik wil zeggen, dat gij de gelukkigste der vrouwen zult zijn, evenals gij eene der voornaamste Koninginnen der schoonheid van eene Republiek zijt, indien gij Bonaparte huwt. En als huwelijks-cadeau zal ik, uw oude vriend, eveneens uit dankbaarheid jegens den generaal, die de opstandelingen der sectiën zoo goed heeft weggeveegd, zal ik in uw bruidskorf een aardig juweel leggen.'

„Werkelijk? Wat dan? Een gouden gesp met diamanten, zooals de schoone madame Tallien die draagt?'

„Meer dan dat: het opperbevel van het leger. Maar men zal 'zich verwonderen over mijne afwezigheid op het feest, zeide Barras, „neem mijn arm en laten wij naar de salons gaan. Ik wil de eerste zijn om Bonaparte1 geluk te wenschen met zijn huwelijk en zijn nieuw kommando.'

En de weduwe Beauharnais geleidende, die geheel verwonderd was over de beslissing, die haar was opgelegd, en over de groote gunst, die de alvermogende Directeur verleende aan haar aanstaanden echtgenoot, deed Barras weder zijn intrede in de salons, prijkende met licht, bloemen en vrouwen, aan den arm van zijne voormalige maitresse, die spoedig zou heeten madame Bonaparte.