is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Keizer naar de deuren van het paleis heenstroomt, op zijn weg samendringt en hem met bewondering aanstaart, de gespannen verwachting der aanstaande gebeurtenissen op alle gezichten te lezen... dit alles biedt het schitterendste gedenkteeken aan, dat men voor den roem van Napoleon kan oprichten."

Het was op die bijeenkomst te Dresden, dat de Keizer van Oostenrijk Napoleon meende te vleien, met hem te verhalen dat familie van Bonaparte Souverein te Treviso geweest was. Hij wilde dit ook aan Maria, Louisa mcdedeelen, wie zulks groot genoegen zou verschaffen. Die Vorst was, volgens Baron Fain, op het toppunt van vreugde. „De Keizer van Oostenrijk kon zijn gewaarwordingen niet verbergen; hij omhelsde zijn schoonzoon en verzekerde hem herhaaldelijk, dat hij voor de zegepraal der gemeenschappelijke zaak op Oostenrijk kon rekenen. De Koning van Pruisen gedroeg zich op dezelfde wijze en betuigde aan Napoleon zijn verknochtheid aan het stelsel, hetwelk hen vereenigde."

Napoleon bleef niet lang te Dresden. Hij haastte zich om de oevers van de Niemen te bereiken, den weg nemende over Praag, waar hij afscheid van Maria Louisa nam. Eer hij den veldtocht aanving, bezocht hij Koningsberg en Dantzig. Rapp voerde daar het bevel

Napoleon hield Rapp, Murat en Berthier op een avond bij zich ten eten. Hij scheen aan hun terughouding te merken dat zij vreesden zich over den komenden oorlog te moeten verklaren, hetgeen eigenlijk stilzwijgende afkeuring medebracht. „Ik zie wel, mijne heeren," zeide Napoleon eindelijk, dat gij geen lust meer hebt om oorlog te voeren. De Koning van Napels zou liever zijn schoone luchtstreek niet meer verlaten; Berthier zou gaarne op zijn landgoed Grosbois jagen, en Rapp brandt van begeerte om zijn hotel te Parijs te bewonen."

Napoleon had goed gezien, doch Berthier en Murat durf-