is toegevoegd aan uw favorieten.

Beknopte geschiedenis des vaderlands

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Hollandsche graven lieten het zwaard niet rusten en voerden krijg tegen den keizei', de bisschoppen van Utrecht, de Vlamingen, de West-Friezen en de edellieden in hun graafschap.

Dirk III versloeg keizer Hendrik II, die Dordrecht wilde veroveren, in de nabijheid van Vlaardingen (1018).

Met Utrecht hadden de graven geschillen over het bezit van Friesland en over de grensscheiding. Hun invloed op dat gewest nam voortdurend toe, en aan Floris F beloofden de Utrechtenaren, dat zij bij de verkiezing van een bisschop zich steeds naar zijn wensch zouden voegen.

Met Vlaanderen streden de gaven over het bezit van Zeeland ten noorden van de Wester-Schelde.

De West-Friezen trachtten zij te onderwerpen. Graaf Willem II, die kans had eenmaal keizer van Duitschland te worden, verloor tegen hen het leven (1256). Het gelukte zijn zoon, Floris V, hen voor goed te bedwingen.

De machtigste adellijke geslachten veroorzaakten den graven ook veel zorg. De voornaamste familiën waren die van Wassenaar, Brederode, Egmond en Arkel. De macht van den adel verminderde door de opkomst van den burgerstand, welke door de graven begunstigd werd. Zeer hebben hiertoe meegewerkt Willem I, Willem II en Iloris T. Deze laatste inzonderheid haalde zich den haat der edelen op den hals. Op verzoek van een paar steden en edelen uit I trecht deed hij Gijsbrecht van Amstel en Herman van Woerden, die gedurig invallen in het bisdom deden, den oorlog aan. Deze heeren werden gedwongen hunne eigene bezittingen aan Horis af te staan, die ze hun in leen teruggaf. Verder werd hun een deel der landen, die zij van den bisschop van Utrecht in leen hadden, ontnomen en Floris hiermee beleend.