is toegevoegd aan uw favorieten.

Dienen en wachten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had ontmoet. Het was eene genade om met hem samen te mogen zijn, en hoe meer men zich in zijn karakter verdiepte, hoe meer men bij hem de vrucht des Geestes ontdekte: liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, goedertierenheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, matigheid.

Het gebeurt, dat men, als men lang met een-endezelfde persoon te zamen is, men haar ook van „een anderen kant" leert kennen; bij hem zag men altijd maar één kant. Allen, die op het slot Hauptwil langen tijd met hem samen geweest zijn, hebben dit betuigd.

Dat hij deze verandering van zijn leven zoo zuiver kon doen geschieden, zonder dat de duivel daarbij vat op hem kon krijgen, heeft dezen zeer geprikkeld. Hij heeft getracht zich te wreken, en hem in 't aangezicht geslagen waar hij maar kon! Groot en bitter leed deed hij over hem komen in zijn huiselijk leven — waarover wij hier niet verder spreken kunnen, daar hij er ook nooit over gesproken heeft. En ook in andere dingen ging het met veel strijd gepaard.-

Het is duidelijk dat slechts een geloofsleven als het zijne, dat op zoo zuivere fundamenten berustte en zoo krachtig ontwikkeld was, zulk eene proef doorstaan kon. In de eerste Andacht, die hij in zijn huis hield, nadat zijn eenige zoon onder diep tragische omstandigheden was gestorven, liet hij een lied zingen, dat getuigde van onbegrensd vertrouwen in Gods leidingen.

Altijd wenschte hij dat boven zijn leven, evenals boven dat van den Heer Jezus mocht staan: Hij heeft God vertrouwd. Dit is dan ook de tekst van de lijkrede geweest. En hier komen wij tot het diepste in zijn leven; niet zonder de grootste ontroering kunnen wij daarover nadenken.

„Ik vertrouw U, Heere Jezus!" Dat bleef tot aan