is toegevoegd aan uw favorieten.

De merkwaardige geschiedenis van het Leger des Heils

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de leeuwerik zijn verheven lied, dat tot de poorten des Hemels doordringt, en in de boomen hoort men de lijsters en merels fluiten. Het is een schoon en lieflijk tafereel, dat zich voor onze oogen ontrolt, met die breede rivier, die zich met haar blinkende zilveren waatren langs steeds wijder bedding naar de oneindige zee voortspoedt 1

Het hoenderpark van de Hadleigh Kolonie is heinde en ver bekend; het kan bogen op vele prachtige bekroningen en zijne witte hennen mogen wel in 't bijzonder de koppen hoog opsteken, want eenige van hare soort, hier geboren en gefokt, zijn het eigendom geworden van Koningin Victoria. Fokkers en kenners van varkens en varkensteelt bewonderen en bestudeeren de modelhokken, waarin de groote, wel doorvoede beesten, vet en glanzend, zich koesteren in de zon of onder zacht geknor hun onverzadigbaren honger zoeken te stillen.

Evenals de meeste moderne hospitalen is dit hospitaal van het Leger des Heils een vriendelijke plaats om te bezoeken; onder de lachende oppervlakte verbergt het evengoed vele tragediën en ook heeft het voor en na kunnen wijzen op vele wonderbaarlijke genezingen. Bovendien heeft het nog dit gemeen met de hospitalen voor lichamelijke kwalen, dat het dikwijls buitengewoon moeilijk is de patienten ertoe te brengen om binnen te komen, daar het denkbeeld van „behandeling voor den onwetende gelijk staat met het grootste gevaar voor lijf en leden. Maar dat vooroordeel is aan 't verdwijnen en Hadleigh wordt even populair bij de „patienten" als het dat geworden is bij de buren en dorpsbewoners, die niet alleen niet in hun bed vermoord zijn door de arbeiders op de landhoeve, maar zelfs vooruit gegaan zijn van het oogenblik af, dat de eerste keet voor de kolonisten vijftien jaar geleden gebouwd werd.

Wat zijn het nu voor mannen, die aan de maatschappij teruggegeven worden door deze landhoeve, ontwoekerd uit