is toegevoegd aan uw favorieten.

Met Jezus op den berg

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zijn eigen weg gaat, en de steun zijner zwakke moeder is geworden.

Zoo laat van lieverlede de moeder het kind los, opdat het langs van God verordende wegen de man worden zou, dien zij het niet maken kan.

Intusschen, hoe vrijer het kind van de moeder en van andere menschen wordt, des te afhankelijker wordt het van God.

Allengs verdwijnen de tusschenpersonen tusschen het kind en zijn hemelschen Vader, tot het beseft, dat het voor zijn dagelijksch brood, en zijn dagelijksche veiligheid alleen van God afhangt.

Maar verstaat het kind de liefde van den Hemelschen Vader, dan weet het dat het nu beter verzorgd is, dan het door de moeder verzorgd werd toen zij het als hulpeloos wichtje in hare armen droeg.

Gedragen in 's Vaders armen gevoelt de man zich vrijer van alle onheil, dan het kind in den schoot der moeder dit zijn kan.

De diepste afhankelijkheid van den hemelschen Vader is de hoogste vrijheid.

Hoe vaak ondervond Jezus dit. Meermalen wilde men Hem steenigen; maar kon het niet doen, omdat de verborgene hand des Vaders dit belette.

Die Hem aanrandde, randde Zijn Vader aan.

Vader en Zoon waren één, meer, oneindig meer, dan moeder en kind eenmaal één zijn geweest. Zorgde de moeder voor 't kind toen de hemelsche Vader het aan haar had toevertrouwd; hoeveel te meer zorgde nu de hemelsche Vader er voor, sedert de moeder het uit hare handen in Zijne handen had overgegeven!

En wat alzoo in 't uiterlijk leven des Heeren gebeurde, dat was het beeld van wat innerlijk met Hem plaats vond.

Naar Gods verordening vormen het innerlijk en uiter-