is toegevoegd aan uw favorieten.

Met Jezus op den berg

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het doel der vergiffenis is niet in de eerste plaats de vernietiging onzer schuld, maar door de vernietiging onzer schuld de herstelling van de gebroken gemeenschap met God.

Voor hem die wel de vernietiging zijner schuld, maar niet de gemeenschap met God begeert is er geen vergiffenis.

Een gemeenschap met God zonder innerlijke gelijkvormigheid aan God, is ondenkbaar. Vergeef ik anderen niet, dan leef ik buiten de gemeenschap met God; en wil ik dit leven buiten God niet loslaten om tot Gods gemeenschap terug te keeren, dan kan God mij niet vergeven.

Zich zulk een vergiffenis te denken, is het heilige te verontheiligen.

Die meent zich de vergiffenis te kunnen toeëigenen op grond van Jezus' offer en voorbede, zonder als vrucht der vergiffenis de gemeenschap met God en alzoo de gelijkvormigheid aan God te zoeken, bedriegt zich allerjammerlijkst.

De waarheid is heilig, zij is door en door van een zedelijken aard. Een waarheid die niet heiligend werkt, en wat zedelijk is opwekt, is geen waarheid. Zij is een doode vorm zonder levenden inhoud. Haar levenden kern is uit haar verdwenen.

Deze zedelijke trek is bij uitnemendheid het kenmerk der bergrede, 't Is haar hoog zedelijk gehalte, dat haar maakt tot wat zij is.

Het begrip, dat zij heeft van 't koninkrijk der hemelen is door en door een zedelijk begrip. In dit rijk wordt het zedelijk leven in zijn volkomenheid verwerkelijkt.

Het begrip van ons zoonschap en Gods vaderschap is door en door zedelijk. Hij is een zoon des Vaders in wien de drang is, om volmaakt te worden, gelijk de Vader, die in de hemelen is, volmaakt is.

Het begrip van de gemeenschap met God is door en dooi, zedelijk. Het kind begeert dat 's Vaders naam worde